فهرست
شماره ترتيب / نام گويندگان / مطلع قصايد و اشعار / صفحه
1 / سنائى /
دين را حرمى است در خراسان
/ 27
2 / حسن كاشى /
دوش چون دور شب تيره به پايان آمد
/ 30
3 / ابن يمين /
گوهر افشان كن ز جان اى دل كه مىدانى چه جاست
/ 32
4 / ناصر بخارايى /
صبح درآمد ز دلو يوسف زرين رسن
/ 36
5 / عصمت بخارى /
اى روضهاى كه دهر ز بويت معطّر است
/ 39
6 / اوحد سبزوارى /
گردون فراشت رايت بيضاى آفتاب
/ 43
7 / ابن حسام خوسفى /
عبير مىدمد از ناف آهويان ختن
/ 46
8 / عبد الرحمان جامى /
سلام على آل طه و ياسين
/ 49
9 / بابا فغانى /
بود پيوسته نيّت در رياض روضه رضوان را
/ 50
/ /
خطى كه يك رقمش آبروى نه چمنست
/ 53
10 / فضولى بغدادى /
زهى دمادم به بوى زلفت مذاق من خوش دماغ من تر
/ 55
11 / وحشى بافقى /
تا شنيد از باد پيغام وصال يار گل
/ 60
12 / نظيرى نيشابورى /
چنان رسيدن دى سرد ساخت دنيا را
/ 62
/ /
مرغ خوش الحان دلم غوغاى رضوان خوش نكرد
/ 66
13 / طالب آملى /
باز خاطر ز عيش دلگير است
/ 70
14 / صيدى تهرانى /
گردون نصيب ديدهء من كرد بيحساب
/ 74
15 / جويا كشميرى /
نيافت سوز من از چرب نرميت تسكين
/ 77
16 / حزين لاهيجى /
خوش آن كه دل به ياد تو رشك چمن شود
/ 80
/ /
قول و عمل زشت و نكو گرچه قضا كرد
/ 82
/ /
دل شاد را جمع ساغر نمايد
/ 85