نامه ( 67 )
از نامهء آن حضرت است به قثم بن عباس كه عامل او در مكه بود در اين نامه كه چنين آغاز مىشود : « اما بعد ، فاقم للناس الحجّ وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى » ، « اما بعد ، براى مردم حج را بر پا دار و ايام الله را به يادشان آور . » ابن ابى الحديد ضمن شرح مختصرى كه در مورد اين نامه داده ، مطلبى را از اين نامه در مورد اجاره نگرفتن براى مسكن از حاجيان آورده است كه از لحاظ اجتماعى در خور دقت است .
او مى نويسد : امير المؤمنين عليه السّلام با استناد به آيهء « سَواءً الْعاكِفُ فِيهِ وَ الْبادِ » به قثم فرمان داده است به مردم مكه بگويد از حاجيان براى مسكن اجاره نگيرند و اصحاب ابو حنيفه هم به همين آيه در مورد حرام بودن فروش خانههاى مكه و اجاره گرفتن از حاجيان استناد كردهاند و مى گويند منظور از مسجد الحرام تمام مكه است ، و حال آنكه شافعى را عقيده بر خلاف اين است و مى گويد : فروختن و اجاره دادن خانههاى مكه جايز است .
نامه ( 68 )
از نامهء آن حضرت كه آن را پيش از خلافت خود به سلمان فارسى نوشته است در اين نامه كه چنين آغاز مىشود : « اما بعد ، فانّما مثل الدنيا مثل الحية ، ليّن مسّها قاتل سمها » ، « اما بعد ، جز اين نيست كه مثل دنيا مثل مار است ، لمس كردن آن نرم و زهرش كشنده است . » ، ابن ابى الحديد چنين آورده است :