1
اين منم بنهاده سر در سجدهگاه راستين * سوده پيشانى به خاك آستان شاه دين
اين منم چون آسمان خم كرده پشت بندگى * در حريمى كآسمان از حرمتش بوسد زمين
اين منم با زائران ، گرد ضريحى در طواف * كش بود برتر شكوه از كرسى و عرش برين
اين منم بهر زيارت در مقام قرب دوست * با گروه قدسيان عالم بالا ، قرين
اين منم كز فخر بر نه گنبد چرخم عروج * در رواق عرش طاق سبط خير المرسلين
اين منم در منزلت انباز با روح القدس * اين منم در مرتبت همراز با روح الامين
اين منم كز روزگارم بهره ، اقبالى چنان * اين منم كز كردگارم يار ، توفيقى چنين
مورم ، اما دست بر ملك سليمان يافتم * ره چو بر درگاه شاهنشاه ايمان يافتم « 1 »
2
كيست كش روى ضراعت « 2 » سوى اين درگاه نيست ؟ * و آن كدامين كس كه در كوى تو او را راه نيست ؟
نيست بر روى فقيران بسته هرگز باب تو * باز اگر باب كريمان گاه هست و ، گاه نيست
شرط بذل نعمت ، استحقاق مسكينان بود * ورنه تأخير و قصورى در عطاى شاه نيست
هم ازين معنى ز ( حافظ ) عرضه دارم يك دو بيت * آنكه در نظمش ، كس از امثال و از اشباه نيست :
« هرچه هست از قامت ناساز بىاندام ماست * ورنه تشريف تو بر بالاى كس كوتاه نيست
هر كه خواهد گو بيا و ، هر كه خواهد گو برو * كبر و نازِ حاجب و دربان درين درگاه نيست »
طرفه نبود گر به ( سلطانى ) درين نظم متين * قدسيان عالم بالا سرايند : آفرين « 3 »
27 . وفائى شوشترى ( متوفاى 1303 ه . ق )
زندگينامه
نامش ملا فتح اللّه تخلص شعرىاش « وفايى » فرزند ملاحسن ، از علما و عرفاى باتقواى سدهء سيزدهم هجرى است . پدرش از علماى بنام زمانهء خود بوده و با مرحوم حاج شيخ جعفر شوشترى
هامش
( 1 ) . همان ، ج اول ، ص 798 .
( 2 ) . ضراعت : تضرع كردن و فروتنى نمودن . ( فرهنگ معين )
( 3 ) . همان ، ص 798 و 799 .