وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ الْقُرَى الَّتِي بارَكْنا فِيها . . .
18 / 34 713
و گردانيديم ميان ايشان و ميان ديهها كه بركت داديم ما در آن ( دههاى ظاهرى را )
ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ
34 / 3 714
فرزندانى هستند برخى از نسل برخى ديگر
أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ *
76 / 38 715
من بهتر از اويم
قالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ . . .
1 / 63 715
گويند گواهى مىدهيم كه تو فرستاده خدايى و خدا مىداند كه همانا تو فرستاده اويى .
وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ
171 / 7 715
و چون برداشتيم كوه جلو را بالاى سر ايشان مانند اينكه آن سايبانى بود
فَبَعَثَ اللَّهُ غُراباً يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوارِي سَوْأَةَ أَخِيهِ
31 / 5 715
پس خدا كلاغى را برانگيخت كه زمين را به چنگال گود نمايد تا به او بنمايد كه چگونه بدن مرده برادر را زير خاك پنهان سازد
يا أَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَساكِنَكُمْ
18 / 27 715
اى گروه مورچگان داخل شويد به مسكنهاى خودتان
إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ
249 / 2 716
مگر كسى كه كفى ( از آن آب ) به دستش گيرد ( و يا هيچ نياشامد از من است )
إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً
26 / 19 716
( پس بگو مرا ) كه من نذر كردم مر بخشاينده را روزهاى
أَ بَشَراً مِنَّا واحِداً نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذاً لَفِي ضَلالٍ وَ سُعُرٍ
24 / 54 723
( پس گفتند ) آيا انسانى را كه يكى از ماست پيروىاش كنيم كه ما اينك در گمراهى و ديوانگى باشيم .
إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ
111 / 9 730
بدرستى كه خداى بخريد از مؤمنان نفسهاى ايشان را و اموال ايشان را به اينكه مر ايشان راست بهشت