جودت را مجد و شوكت شمارند ، و خداوند اخلاق نيكو را دوست مىدارد .
و قال : انّ للّه عبادا يفزع اليهم النّاس فى حوائجهم ، اولئك هم الآمنون من عذاب اللّه يوم القيمة . [ فرمود ] : همانا از براى خدا بندگانى هستند كه مردم در اسعاف مطالب خود به نزد ايشان زارى و ضراعت برند ، و آن جماعت به اسعاف حاجت ايشان كوشند ، و به پاداش اين كردار در قيامت آسوده باشند .
و قال : انّ المؤمن يأخذ بادب اللّه ، اذا اوسع اللّه عليه اتّسع ، و اذا امسك عنه امسك . [ مىفرمايد ] : مرد مؤمن بدان سان كه خدايش خواسته پذيراى فرمان گردد ، و اگر او را سعت عيش كرامت كند نعمت حق را ضايع نگذارد ، و اگر كار به سختى افتد از قلّت رزق ملالت نگيرد و قناعت كند .
و قال : يأتى على النّاس زمان ، لا يبالى الرّجل ما تلف من دينه اذا سلمت له دنياه .
[ فرمود ] : روزگارى بر مردم درمىآيد كه مرد چون كار دنيا ساخته كند از تخريب دين باك ندارد .
و قال : انّ اللّه جبل قلوب عباده على حبّ من احسن اليها ، و بغض من اساء اليها .
[ فرمود ] : خداوند در جبلّت مردم وديعت نهاده كه هر كه با ايشان نيكى كند دوست دارند ، و آنكه بدى كند دشمن شمارند .
و قال : اذا فعلت امّتى خمس عشرة خصلة ، حلّ بها البلاء . فرمود : پانزده خصلت است كه اگر امّت من بدان خوى كنند از ملاقات بلا ناگزير باشند .
عرض كردند : يا رسول آن كدام است ؟
قال : إذا أكلوا المغنم دولا ، و الأمانة مغنما ، و الزّكاة مغرما ، و أطاع الرّجل زوجته ، و عقّ أمّه ، و خرّ صديقه ، و جفا أباه ، و ارتفعت الأصوات في المساجد ، و أكرم الرّجل مخافة شرّه ، و كان زعيم القوم أرذلهم ، و إذا لبس الحرير و شربت الخمر و اتّخذ القيان و المعازف و لعن آخر هذه الامّة أوّلها ، فليترقّبوا بعد ذلك ثلاث خصال : ريحا حمراء ، و مسخا ، و فسخا .
فرمود : وقتى كه جابران غنايم مسلمين را دست به دست مأخوذ دارند ، و در امانت مردم خيانت كنند ، و زكات مال را دريغ دارند ، و مرد اطاعت ضجيع « 1 » خويش كند ، و مادر را براند و دوست را زيان برساند ، و پدر را پايمال جفا كند ، و در مساجد
هامش
( 1 ) . ضجيع : همسر .