نهم : موصى يعنى : وصيّت كنندهء به خير هم از شعياست قوله : و يوصيهم بالوصايا .
دهم : محيى يعنى : كننده ، هم شعيا آورده ، قوله : و يحيى القلوب الغلف .
يازدهم : راكب الجمل قوله : راكب الجمل .
و هم شعيا در اين كتاب مىفرمايد : دو سوار ديدم كه زمين از جمال ايشان روشن شد راكب حمار و آن ديگر راكب جمل كه نخست عيسى و آن ديگر محمّد است ، و هم در جاى ديگر مىفرمايد : من صورت راكب بعير را صورتى ديدم درخشندهتر از ماه تابان .
دوازدهم : در كتاب دانيال : راكب السّحاب آمده قوله : رأيت على سحاب السّماء كهيئة انسان جاء فانتهى الى العقيق . سوارى سحاب كنايت از رفعت درجه است .
ذكر اسمائى كه علما استنباط كردهاند
همانا علما نود و دو ( 92 ) اسم از صفات كمال رسول خداى استنباط كردهاند :
اول : اشجع / دويم : المع
سيم : ارفع / چهارم : امان
پنجم : امين / ششم : اواب ، يعنى بازگردنده
هفتم : باهر / هشتم : برّ ، يعنى نيكو كار
نهم : بيّن ، يعنى آشكارا به قضا / دهم : بسيم ، يعنى خندان
يازدهم : تقى ، يعنى پرهيزكار / دوازدهم : جامع
سيزدهم : جابر ، يعنى شكسته بند / چهاردهم : جواد
پانزدهم : جازم / شانزدهم : حازم ، يعنى پيش بين
هفدهم : حليم / هيجدهم : حجّت
نوزدهم : خاشع / بيستم : خاشع
بيست و يكم : درّاك ، يعنى نيك دريابنده . / بيست و دويم : رافع يعنى فرازنده