« و اذا قال : يا ربّنا يا سيّدنا ، قال اللَّه تبارك و تعالى : اشهدوا ملائكتى انّى قد غفرت له و اعطيته من الاجر بعدد من خلقته في الجنّة و النّار و السّماوات السّبع و الارضين السّبع و الشّمس و القمر و النّجوم و قطر الامطار و انواع الخلق و الجبال و الحصى و الثّرى و غير ذلك و العرش و الكرسىّ » .
يعنى : « هنگامى كه گفت : اى پروردگار ما ! و اى آقاى ما ! خداوند تبارك و تعالى مىگويد : ملائكهء من ، شاهد باشيد كه من او را آمرزيدم و به تعداد هر كسى كه در بهشت و جهنم و آسمانهاى هفتگانه و زمينهاى هفتگانه هست و خورشيد و ماه و ستارگان و قطرههاى باران و انواع مخلوقات و كوهها و سنگريزهها و شبنم و غير آنها و عرش و كرسى ، به او اجر و پاداش دادم » .
« و اذا قال : يا مولانا ، ملأ قلبه من الايمان » .
يعنى : « و وقتى كه گفت : اى مولاى ما ! خداوند قلبش را پر از ايمان مىگرداند » .
« و اذا قال : يا غاية رغبتنا ، اعطاه اللَّه يوم القيامة رغبته و مثل رغبة الخلائق » .
يعنى : و آنگاه كه گفت : اى نهايت آرزوى ما ! خداوند روز قيامت تمايلات او و تمايلات تمام مخلوقات را به وى عطا مىكند » .
« و اذا قال : اسألك يا اللَّه ، ان لا تشوّه خلقى بالنّار ، قال الجبّار جلّ جلاله استعتقنى عبدى من النّار ، اشهدوا ملائكتى انّى قد اعتقته من النّار ، و اعتقت ابويه و اخوانه و اهله و ولده و جيرانه ، و شفّعته في الف رجل ممّن وجبت لهم النّار ، و اجرته من النّار » .
يعنى : « و وقتى كه گفت : از تو مىخواهم كه خلقتم را با آتش ، زشت نسازى ، خداوند جبّار جليل مىگويد : بندهام از من طلب رهايى از آتش را نموده ، ملائكهء من شاهد باشيد كه او و پدر و مادر و برادران و خانواده و فرزندان و همسايگانش را از آتش آزاد كردم و شفاعت او را در بارهء هزار انسانى كه آتش بر
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 595
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٥٩٥