يعنى : « كسى كه يك روز بر او بگذرد ولى در آن روز نمازى با
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
نخواند ، روز قيامت به او گفته مىشود : اى بندهء خدا ! تو از نمازگزاران نيستى » .
ط - و از آن حضرت است كه :
789 - « من مرّت له جمعة لم يقرأ فيها بقل
هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
ثمّ مات مات على دين ابى لهب »
. يعنى : « كسى كه جمعهاى بر او بگذرد ( و هفتهاش بسر آيد ) ولى در آن با
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
( نمازى ) نخواند ، بعد بميرد ، بر دين ابى لهب مرده است » .
ى - و نيز از آن حضرت است كه فرمود :
790 - « من اصابه مرض او شدّة و لم يقرأ في مرضه او شدّته
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
ثمّ مات في مرضه او شدّته فهو من اهل النّار »
. يعنى : « كسى كه سختى يا مرضى به او برسد و در آن مرض يا سختى ،
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
را نخواند و در آن بميرد ، از اهل آتش خواهد بود » .
ك - « ابو القاسم بن سليمان » از حضرت صادق - عليه السّلام - نقل كرده است كه فرمود :
791 - « قال ابى - عليه السّلام - : ما ضرب رجل القران بعضه ببعض الّا كفر » .
يعنى : « پدرم فرمود : كسى پارهاى از قرآن را به پاره ديگر نزد ، مگر آنكه كافر گشت » « 1 » .
هامش
( 1 ) رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - عدهاى را ديد كه بينشان راجع به قرآن گفتگو شده و بر عليه يك ديگر با آيات قرآنى مجادله مىكنند ، حضرت خشمناك شد و فرمود : امم گذشته به مثل همين كارها گمراه شدند ، زيرا با پيغمبران خود اختلاف كرده ، پارهاى از كتاب آسمانى خود را به پارهء ديگر زدند .
بعد فرمود : قرآن نازل نشد كه پارهاى از آن ، پاره ديگر را تكذيب كند بلكه بالعكس تصديقكنندهء آن است ، شما به آنچه برايتان روشن است و دانايى داريد عمل نماييد و در آنچه برايتان مشتبه مىباشد به ايمان تنها قناعت كنيد ( الدر المنثور ، ذيل آيهء هفتم از سورهء آل عمران ) .
مرحوم علامه طباطبائى ( ره ) ضمن نقل اين حديث از سيوطى ، حديثى از امام صادق - عليه السّلام - از تفسير نعمانى آورده كه « ضرب بعض قرآن ببعض ديگر » معنا شده است .