و آخرت را برايش جمع كرده ، خودش و والدينش و فرزندانش بخشيده خواهند شد » .
ز - « حماد بن عيسى » از امير المؤمنين - عليه السّلام - روايت كرده است كه فرمود :
787 - « قال رسول اللَّه : الا اعلّمك دعاء لا تنسى القران ؟ قل : اللّهمّ ارحمنى به ترك معاصيك ابدا ما ابقيتنى ، و ارحمنى من تكلّف ما لا يعنينى ، و ارزقنى حسن النّظر فيما يرضيك ، و الزم قلبى حفظ كتابك كما علّمتنى ، و ارزقنى ان اتلوه على النّحو الّذى يرضيك عنّى . اللّهمّ نوّر بكتابك بصرى ، و اشرح به صدرى ، و اطلق به لسانى ، و استعمل به بدنى ، و قوّنى به على ذلك و اعنّى عليه ، انّه لا يعين عليه الّا انت لا إله الّا انت »
. يعنى : « رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود : آيا دعايى به تو بياموزم كه قرآن را فراموش نكنى ؟ بگو : خدايا ! بر منم رحم كن كه گناهانت را تا زندهام هميشه ترك نمايم و رحم نما براى زحمت و رنج چيزى كه برايم اهميت و فايدهاى ندارد . خوش بينى در چيزهايى كه تو را از من راضى مىسازد ، روزىام فرما و قلب مرا ملزم به حفظ كتاب خودت نما ، همان گونه كه آن را به من آموختى تلاوت آن را به شكلى كه تو از من راضى باشى ، روزىام كن . خدايا ! با كتابت ، ديدهام را نورانى ، سينهام را به آن گشاده ، زبانم را بدان گويا و بدنم را عامل بدان قرار ده و بر اين كار تقويتم فرما و كمكم كن كه كمك كارى بر اين امر جز تو نيست و معبودى جز تو وجود ندارد » .
« حماد » گويد : يكى از ياران ما اين روايت را از « وليد بن صبيح » از « حفص اعور » از حضرت صادق - عليه السّلام - نقل كرده است .
ح - از حضرت صادق - عليه السّلام - نقل است كه فرمود :
788 - « من مضى عليه يوم واحد و لم يصلّ فيه بقل
هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
قيل له يوم القيامة : يا عبد اللَّه ، لست من المصلّين »
.