قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي يَفْقَهُوا قَوْلِي
« 1 » .
يعنى : « ( موسى ) گفت : پروردگارا ! سينهام را فراخ گردان ، كارم را برايم آسان كن و گره از زبانم بگشا ، تا سخن مرا دريابند » .
وَ تَرَكْنا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِي بَعْضٍ وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَجَمَعْناهُمْ جَمْعاً
« 2 » .
يعنى : « در آن روز ، گروهى از ايشان را رها مىكنيم تا بر گروه ديگر موج زنند و در صور كه دميده شد ، آنان را جمع مىنمايم » .
« كذلك حلّلت فلان بن فلانة بنت فلانة » .
يعنى « اين چنين فلانى فرزند فلان زن ، دختر فلان زن را آزاد كردم » .
لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ
« 3 » .
يعنى : « از ميان خودتان پيامبرى نزدتان آمد كه رنج بردنتان بر او گران بوده ، بر نجات شما حرص مىورزد و نسبت به مؤمنين رئوف و رحيم است ، اگر روى بر تافتند بگو : اللَّه مرا كافى است كه جز او معبودى نيست ، بر وى توكل مىكنم كه پروردگار عرش عظيم است » .
سوّم - آياتى كه مربوط به اجابت دعا است
هر جاى قرآن صلاحيت اين را دارد كه بعد از آن ، دعا مستجاب گردد كه در باب آداب دعا گذشت « 4 » با اين وصف ، در بعضى از مواضع قرآن ، استجابت دعا تأكيد شده كه از اين قرار است :
هامش
( 1 ) سورهء طه ، آيه 25 - 28 .
( 2 ) سورهء كهف ، آيهء 99 .
( 3 ) سورهء توبه ، آيهء 128 - 129 .
( 4 ) رجوع شود به ص . . .