هستم كه مرا واگذاشتى و تركم نمودى ، اگر نگاهم مىداشتى تو را به اين درجه مىرساندم - در اين حال با انگشتش اشاره كرد ، آنگاه فرمود : - بر شما باد به قرآن تا آن را فرا گيريد كه بعضى از مردم آن را مىآموزند تا گفته شود : فلانى قارى است .
و برخى آن را مىآموزند و هدفشان فقط صداست كه گفته شود فلانى خوش صوت است ، در اينها خيرى نيست ، اما برخى هم قرآن را مىآموزند و شبانه روز بر اين كار مداومت دارند و برايشان فرقى نمىكند كه كسى اين را بداند يا نداند » .
و از آن حضرت است كه :
761 - « من نسى سورة من القران مثّلت له في صورة حسنة و درجة رفيعة في الجنّة فاذا رءاها قال : من انت ؟ ما احسنك ليتك لى ، فتقول : اما تعرفنى ؟ انا سورة كذا و كذا لو لم تنسنى لرفعتك الى هذا »
. يعنى : « كسى كه سورهاى از قرآن را فراموش كند ، آن سوره در يك چهرهء زيبا و درجهاى بالا در بهشت برايش تمثّل مىيابد ، وقتى آن را ديد ، به او مىگويد :
تو كيستى ؟ چه زيبايى ! اى كاش براى من بودى ! مىگويد : آيا مرا نمىشناسى ؟ من فلان سوره و فلان سورهام ، اگر فراموشم نكرده بودى ، تو را تا اينجا بالا مىآوردم » .
و از حضرت صادق - عليه السّلام - نقل است كه فرمود :
762 - « القران عهد اللَّه الى خلقه فينبغى للمسلم ان ينظر في عهده و ان يقرأ في كلّ يوم خمسين آية » .
يعنى : « قرآن ، عهد خدا به سوى خلق اوست ، پس سزاوار است براى يك مسلمان كه در عهدش نظر كند و در هر روز ، پنجاه آيه بخواند » .
.
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 497
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٤٩٧