يعنى : « هر كه استغفارش را زياد كند ، خداوند متعال برايش از هر غمى ، گشايشى و از هر تنگنايى ، راه عبورى فراهم مىكند و از راهى كه گمان نمىبرد ، به او روزى مىرساند » .
« زراره » از حضرت صادق - عليه السّلام - روايت كرده است كه :
682 - « اذا اكثر العبد من الاستغفار رفعت صحيفته و هى تتلألأ » .
يعنى : « هر گاه بنده ، استغفارش را زياد كند ، نامهء اعمالش به حالت نورانيّت بالا مىرود » .
از حضرت رضا - عليه السّلام - نقل شده است كه فرمود :
683 - « مثل الاستغفار مثل ورقة على شجرة تحرّك فتناثر و المستغفر من ذنب و هو يفعله كالمستهزئ بربّه » .
يعنى : « استغفار مانند اين است كه درختى حركت داده شود و برگهايش بريزد ، اما كسى كه گناه را انجام مىدهد و در همان حال ، استغفار مىنمايد ، مانند كسى است كه پروردگارش را به تمسخر گرفته است » « 1 » .
و فرمود :
684 - « كان رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - لا يقوم من مجلس و ان خفّ حتّى يستغفر اللَّه خمسا و عشرين مرّة »
. يعنى : « رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - از مجلسى - و لو كم و سبك - بر نمىخاست مگر اينكه بيست و پنج بار از خدا طلب مغفرت مىنمود » .
و از آن حضرت نقل شده است كه :
685 - « كان رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - يستغفر اللَّه غداة كلّ يوم سبعين مرّة و يتوب الى اللَّه سبعين مرّة ، قلت : و كيف كان يقول : استغفر اللَّه و اتوب
هامش
( 1 ) يعنى « استغفار » ، حركتى است كه موجب ريزش گناهان مىگردد ، همچنان كه برگهاى درخت با حركت مىريزند » .