- « اذا دعوت فظنّ حاجتك بالباب »
« 1 » .
يعنى : « هر گاه دعا مىكنى ، گمانت اين باشد كه حاجتت پشت در آماده است » .
و در روايت ديگر آمده است كه فرمود :
370 - « فاقبل بقلبك و ظنّ حاجتك بالباب »
. يعنى : « با قلبت به او روى كن و گمانت اين باشد كه حاجتت پشت در آماده است » .
چگونه انسان حسن ظنّ به خدا پيدا نكند در حالى كه او اكرم الاكرمين و ارحم الراحمين مىباشد و اوست كه رحمتش بر غضبش پيشى گرفته است .
روايت شده است كه :
371 - « انّ اللَّه سبحانه لمّا نفخ في آدم من روحه و صار بشرا فعند ما استوى جالسا عطس فالهم ان قال :
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
، فقال اللَّه تعالى : يرحمك اللَّه يا آدم »
. يعنى : « هنگامى كه خداوند متعال از روحش در آدم دميد و آدم به صورت بشر در آمد ، نشست و عطسهاى كرد ، به او الهام شد كه بگويد :
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
، خداوند متعال در پاسخش گفت : يرحمك اللَّه يا آدم ، يعنى : اى آدم خدا ! تو را رحمت كند » .
بنا بر اين ، اولين خطاب خداوند متعال به حضرت آدم - عليه السّلام - توأم با رحمت بود .
در روايت آمده است كه :
372 - « انّ اللَّه سبحانه قال لموسى حين ارسله الى فرعون يتوعّده و اخبره انّى الى العفو و المغفرة اسرع منّى الى الغضب و العقوبة »
.
هامش
( 1 ) در حديث 17 گذشت .