( 1 ) 11 - حمران گويد : از امام باقر عليه السّلام سؤال كردم از معنى كلام خداوند عزّ و جلّ كه فرموده : «
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ
» ( ما آن را در شب مباركى فرو فرستاديم ) فرمود : آرى آن شب قدر است و آن در هر سال در ماه رمضان است در دههء آخر آن ، و قرآن نازل نگشت مگر در شب قدر ، خداوند عزّ و جلّ فرمود : «
فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ
» ( در آن تقسيم مىشود هر أمر محكمى ) فرمود : در شب قدر مقدّر مىشود هر چيزى كه تا سال ديگر انجام مىشود از خير يا شرّ يا طاعت يا معصيت يا ولادت يا مرگ و يا رزق و روزى . پس هر چه در اين شب مقدّر شود و حكم بر آن رود همه از امور حتمى و شدنى است كه بايد انجام شود ، و خواست خداوند نيز دخيل است ، گويد : عرض كردم «
لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ
» ( شب قدر بهتر از هزار ماه است ) خداوند چه چيز را بدين نظر دارد ؟ فرمود : عمل شايسته در آن از نماز و زكات و اقسام خيرات بهتر است از عمل در هزار ماه كه داراى شب قدر نباشد ، و اگر نبود آنچه خدا براى مؤمنين افزوده بدان نميرسيدند و ليكن خداوند عزّ و جلّ حسنات ايشان را دو چندان سازد .
( 2 ) 12 - محمّد بن ابراهيم از احمد بن متّويه جرجانى مذكّر ، از أبى اسحاق -