إبراهيم بن بلال از أبى محمّد بن كرّام از محمّد بن كرّام از احمد بن عبد اللَّه از سفيان بن عيينه از معاوية بن أبى اسحاق ، از سعيد بن جبير نقل كرده كه « 1 » گفت از ابن عبّاس پرسيدم چيست پاداش آنكه ماه رمضان را روزه گيرد و حقّ آن را بشناسد ؟ گفت اى پسر جبير خود را آماده ساز تا برايت حديث كنم بدان چه گوشهايت نشنيده و بر دلت نگذشته ، و خود را از هر فكرى فارغ ساز براى آنچه مرا از آن پرسيدى ، پس آنچه خواستهاى علم أوّلين و آخرينست ، سعيد بن جبير گويد : از نزد او بيرون شدم و خود را آماده ساختم و فرداى آن روز اوّل وقت بعد از نماز صبح نزد او رفتم و حديث را يادآور شدم پس روى بگردانيد و به من توجّه نمود و گفت : آنچه را ميگويم از من بشنو : ( 1 ) شنيدم از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم ميفرمود : اگر ميدانستيد كه چه چيزها براى شما در ماه رمضان هست البتّه خدا را بيشتر سپاس ميگفتيد .
چون شب اوّل آن فرا رسد خداوند گناهان همهء امّت مرا مىآمرزد گناهان نهانى و آشكار را ، و دو هزار درجه براى شما بالا ميبرد ، و پنجاه شهر براى شما بنا مىكند . و در روز دوّم خداوند بهر قدمى كه برداشتهايد در آن روز عبادت يك سال
هامش
( 1 ) اين سند عامى است و اكثر رجال آن مجهول يا مهملند و لذا چندان اعتبار ندارد .