شده باشد ، و از هر « بادره » يعنى عيبى ، و از هر تندى . ابو حمزه گويد : به آن حضرت عرض كردم « وصمه » در اينجا چه چيز است ؟ فرمود قسم ياد كردنست در معصيت ، و نذر در نافرمانى حقّ ، عرض كردم « بادره » كدامست ؟ فرمود قسم خوردن در هنگام غضب ، و توبه از آن پشيمانى است بر آن .
( 1 ) 2 - اسماعيل بن عبد الخالق گويد : در حضور امام صادق عليه السّلام سخن از ماه شعبان و روزهء آن بميان آمد ، حضرت فرمود : روزهء ماه شعبان فضيلتش چنان و چنين است ، و در آن چه و چه است تا آنكه مرد دستش به خون ناحقّى آلوده شده و ماه شعبان را روزه ميگيرد و اين به حال او فائده ميبخشد و آمرزيده مىشود .
شرح : ظاهرا مراد از خون ناحق كه در عبارت حديث
« الدّم الحرام »
است قتل خطا باشد كه نوعى از كفّارهء آن به حكم قرآن مجيد روزه است و بايد دو ماه پى در پى روزه بگيرد و چنانچه براى اين روزهء كفّاره ، ماه رجب و شعبان را اختيار كند بهتر است ، و از حديث بعد اين معنى استفاده خواهد شد .
( 2 ) 3 - مفضّل بن عمر از امام جعفر صادق عليه السّلام نقل كنند كه فرمود : روزهء
ثواب الأعمال وعقاب الأعمال ( فارسى ) — صفحة 137
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١٣٧