و فاصلهء آسمان و زمين باشد كه پانصد سال راه است . و هر كس از ماه رجب بيست و نه روز روزه بگيرد ، خداوند از گناهانش درگذرد هر چند گمركچى يا زنى تبهكار باشد كه هفتاد بار عمل زشت از او سر زده باشد پس از آنكه منظورش در اين روزه گرفتن خشنودى خداى عزّ و جلّ و خلاصى از آتش دوزخ و آمرزش گناهان باشد « 1 » . و هر كس همهء سى روز ماه رجب را روزه بگيرد مناديى از آسمان ندا كند كه اى بندهء خدا امّا آنچه ناروا از تو در گذشته صادر شده همه مورد عفو و آمرزش واقع شد ، و اكنون عمل خود از سر گير ، و آيندهء خود را مراقب باش تا بگناه آلوده نگردى .
( 1 ) و خداوند عزيز در همه باغستانهاى بهشت به دو عطا ميفرمايد در هر باغى چهل هزار شهر از طلا كه در هر شهرى چهل هزار قصر است و در هر قصرى چهل هزار هزار تالار ، كه در هر تالارى چهل هزار هزار سفره از طلا ، و بر هر سفرهاى
هامش
( 1 ) البتّه آمرزش حقتعالى از حدّ و حصر بيرون است ، مخصوصا با وعدهاى كه خود به توبهكنندگان داده است و فرمودهيا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاًلكن در موضوع عشّار و گمركچى چون حق النّاس در بين است بايد بگوئيم شايد مراد آنست كه گناهش از جهت نافرمانى حق مورد عفو واقع مىشود ، لكن ضمانش نسبت بحقوق مردم باقى خواهد ماند ، و بايد از عهدهء آن برآيد تا خلاص شود ، ولى حقوق الهى اميد است ببركات روزههاى اين ماه آمرزيده گردد .