ق
قطب الدّين رازى ابو جعفر محمد بن محمد رازى بويهى « 1 » ؟ - 776 ه ق
اين دانشمند بزرگ در يكى از قراى رى به نام ورامين به دنيا آمد و در ماه ذيقعدهء سال 776 ه در شهر دمشق درگذشت و در صالحيه به خاك سپرده شد .
او از پيشوايان منطق و فلسفه و دانشهاى ديگر ، همچنين از مشهورترين علمايى بود كه در قرن هشتم هجرى مىزيستند ، شرح او بر شمسيه و كتاب مطالع در منطق مايهء شهرت او شده است همچنان كه كتاب او در فلسفه به نام المحاكمات كه در آن به بررسى و محاكمهء دو شارح معروف كتاب اشارات ، خواجه نصير الدّين طوسى و امام فخر رازى پرداخته است ، بر شهرت او افزوده است .
تاج سبكى در كتاب خود طبقات الشافعية او را چنين ستوده است : « پيشوايى مبرز در علوم معقول بود كه صيت شهرت او به سرزمينهاى دوردست رسيد . به سال 763 به دمشق آمد ، پس او را پيشوايى در منطق و حكمت يافتيم كه در تفسير و معانى و بيان به خوبى وارد بود و در نحو دست داشت و اشعهء ذكاوت او آشكار بود » .
سيوطى در طبقات النحاة گفته است : « او يكى از پيشوايان علم معقول بود كه از عضدى و غيره دانش فراگرفت » .
او از متفكران و علماى مبرز شيعه بود . شهيد اول بدين مطلب تصريح دارد و با او در دمشق ، در اواخر ماه شعبان 776 هجرى ، ملاقات كرده است و چنين مىگويد : « دريايى
هامش
( 1 ) - نسب او به آل بويه و به قولى به ابو جعفر بن بابويه قمى فقيه معروف شيعه مىرسد .