نسبت به آستان نبوى به جايى رسيد كه از زبان مبارك آن سرور به مضمون عنايت مشحون سلمان منّا اهل البيت « 1 » سرافراز گرديد . و لنعم ما قيل :
كانت مودّة سلمان له نسبا * و لم يكن بين نوح و ابنه رحما « 2 »
شيخ اجل ابو جعفر طوسى - نوّر اللّه مشهده - در كتاب امالى از منصور بن بزرج روايت نموده كه گفت : به حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام گفتم كه : اى مولاى من ! از شما بسيار ذكر سلمان فارسى مىشنوم ، سبب آن چيست ؟
آن حضرت در جواب فرمودند كه : مگو سلمان فارسى ، بگو سلمان محمّدى . و بدان كه باعث بر كثرت ذكر من او را سه فضيلت عظيم است كه به آن آراسته بود ؛ اوّل اختيار نمودن او هواى امير المؤمنين عليه السّلام را بر هواى نفس خود ، ديگر دوست داشتن او فقرا را و اختيار او ايشان را بر اغنياء و صاحبان ثروت و مال ، ديگر محبّت او به علم و علماء .
انّ سلمان كان عبدا صالحا حنيفا مسلما و ما كان من المشركين . « 3 »
و همچنين روايت نموده به اسناد خود از سدير صيرفى از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام كه جماعتى از صحابه با هم نشسته بودند و ذكر نسب خود مىنمودند و به آن افتخار مىكردند و سلمان نيز در آن ميان بود ، پس عمر رو به جانب سلمان كرد و گفت : اى سلمان ! اصل و نسب تو چيست ؟
فقال سلمان : انا سلمان بن عبد اللّه ، كنت ضالا فهد انى اللّه بمحمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلم ، و كنت عائلا فأغنانى اللّه بمحمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلم ، و كنت مملوكا فاعتقنى اللّه تعالى بمحمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلم فهذا حسبى نسبى يا عمر . ( انتهى ) « 4 »
هامش
( 1 ) و نيز نك : مناقب ابن شهر آشوب ، ج 1 ، ص 85 قاموس الرجال ، ج 4 ، ص 424 ؛ الدرجات الرفيعه ، ص 218 ؛ ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 54 ؛ تهذيب تاريخ دمشق ، ج 6 ، ص 200 ؛ الاختصاص ، ص 341 .
( 2 ) مجالس المؤمنين ، ج 1 ، ص 205 .
( 3 ) بحار الأنوار ، ج 22 ، ص 327 ، به نقل از امالى طوسى ، امالى طوسى ، ج 1 ، ص 133 ؛ نفس الرحمن ، ص 172 .
( 4 ) بحار الأنوار ، ج 22 ، ص 380 ؛ اختيار معرفة الرجال ، ص 13 - 14 .