و امّا اجماع ، اتّفاق است كه وى امام بود . بعضى گويند : لكن بعد از قتل عثمان . و جمعى گويند : بعد از رسول ( ص ) بلافصل . و اجماع حاصل نشد به امامت غير وى طرفة عين . و نيز اجماع است كه على عليه السلام اهليّت امامت داشت و بنى هاشم همچنين ، و از غير على ( ع ) اجماع حاصل نشد . و نيز كه اجماع حاصل است به نامعصومى غير وى و در عدالت ديگران خلاف كردند .
پس به قرآن و سنّت و اجماع معلوم شد كه آن حضرت امام است .
مسأله :
امام حسن و امام حسين عليهما السلام ذرّيّت رسولند به نصّ قرآن كه عيسى بن مريم را حق تعالى به ذرّيّت ابراهيم خواند با بعد مسافت ميان عيسى و ابراهيم عليهما السلام ؛ حيث قال :
« وَ تِلْكَ حُجَّتُنا آتَيْناها إِبْراهِيمَ عَلى قَوْمِهِ نَرْفَعُ دَرَجاتٍ مَنْ نَشاءُ »
الى قوله :
« وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ وَ أَيُّوبَ وَ يُوسُفَ وَ مُوسى وَ هارُونَ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ * وَ زَكَرِيَّا وَ يَحْيى وَ عِيسى وَ إِلْياسَ »
. « 1 » و اتّفاق است كه عيسى ( ع ) از دختران ابراهيم ( ع ) بود ، چنان كه امام حسن و امام حسين عليهما السلام از دختر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله بودند .
هامش
( 1 ) - انعام ( 6 ) / 83 - 85 .