جزيت خيرا يا عمّ . « 1 » و خديجه بعد از موت ابو طالب به سه روز متوفّى شد . و گويند پيش از هجرت به سال از شعب بيرون آمدند . و در اين سال خديجه متوفّى شد و ميان مرگ وى و مرگ ابو طالب سى و پنج روز بود .
ابو طالب گويد :
أ لم تعلموا انّ النّبىّ محمّدا * رسول امين خطّ فى سالف الكتب « 2 »
و لأبي طالب ايضا :
على ما اتى من بغيكم و عقوقكم * و غشيانكم فى امرنا كلّ مأثم
و ظلم نبىّ جاء يدعو الى الهدى * و امر اتى من عند ذى العرش مبرم
و لا تحسبونا مسلميه و مثله * اذا كان فى قوم فليس بمسلم
فهذا معاذير و تقدمة لكم * لئلّا تكون الحرب قبل التّقدّم « 3 »
و همچنين چون حمزه اسلام آورد ، رسول ( ص ) عظيم خرّم شد و ابو طالب شاديها نمود و اين ابيات انشا نمود :
فصبرا ابا يعلى على دين احمد * و كن مظهرا للدّين وفّقت صابرا
و حط من اتى بالدّين من عند ربّه * بصدق و حقّ لا تكن حمز كافرا
فقد سرّنى اذ قلت انّك مؤمن * و كن لرسول اللّه فى اللّه ناصرا
و ناد قريشا بالّذى قد اتيته * جهارا و قل ما كان احمد ساحرا « 4 »
و چون ابو طالب قصد شام كرد به تجارت ، رسول ( ص ) بيامد و چنگ در زمام ناقهء ابو طالب زد . چون وى را بديد كه سوار شده بود گفت : يا عمّ ، الى من
هامش
( 1 ) - الحجّة على الذاهب / 265 .
( 2 ) - الكافى 1 / 449 :أ لم تعلموا انّا وجدنا محمّدا * نبيّا كموسى خطّ فى اوّل الكتب( 3 ) - الغدير 7 / 334 .
( 4 ) - اعلام الورى / 58 .