قلقاس « 1 » ، جمّيز « 2 » ، خرنوب ، عكّوب « 3 » ، عنّاب ، نى شكر ، سيب شامي ، خرما ، زيتون ، أترج « 4 » ، نيل ، راسن « 5 » ، نارنج ، لفّاح « 6 » ، نبق « 7 » ، گوز ، بادام ، هليون « 8 » ، موز ، سماق ، كرنب « 9 » ، كماة « 10 » ، ترمس « 11 » ، طري ، يخ ، شير گاميش ، شهد ، انگور عاصمى ، انجير خرمائى . هر چند قبيط « 12 » در جاى ديگر نيز يافت مىشود ولى مال اينجا مزهء ديگر دارد . كاهويش نيز در جاى ديگر هم هست ودر شمار ديگر سبزىها است مگر در اهواز كه فوق العادة است ، در بصره نيز از سبزيها جدا شمرده شود .
اندازهها : مردم رمله ، قفيز ، ويبه ، مكّوك ، كيلچه « 13 » دارند .
كيلچه نزديك به يك ونيم صاع است ، مكّوك سه كيلچه است ، ويبه دو مكّوك ، قفيز چهار ويبه است . مدى ويژهء مردم إيليا مىباشد وآن دو سوم قفيز است ، وقبّ يك چهارم مدى است ، مكوك جز در دربار بكار نرود . مدى عمّان شش كيلچه است ، قفيز ايشان نيم كيلچه است كه بدان مويز وبنشن مىفروشند . قفيز صور همان مدى إيليا است
و
هامش
( 1 )Colocasiaگل شيپورى .
( 2 ) انجير صحرائى .
( 3 ) كنگر .
( 4 ) ترنج .
( 5 ) بيلگوش .
( 6 ) دستنبو .
( 7 ) نبك ، كنار ، سدر . در چ ع 204 خود مؤلف آن را تعريف كرده است .
( 8 ) مارچوبه .
( 9 ) قنبيد ، كلم .
( 10 ) كمه .
( 11 ) باقلاى مصرى .
( 12 ) قبيته ، قبيد ، نوعي شيرينى .
( 13 ) در متن : كيلجه است وظاهرا با پسوند تصغير فارسي است .