و از مردان ما موسى بن جعفر بن محمد ( ع ) است كه معروف به « العبد الصالح » است كه جامع فقه و دين و پارسايى و بردبارى و شكيبايى است و فرزند برومندش على بن موسى ( ع ) است كه شايستهء خلافت بوده و خطبهء وليعهدى به نامش خوانده شده است ، او عالم تر و سخاوتمندتر و گرامى تر مردم از لحاظ اخلاق بوده است .
سپاس فراوان خداوند متعال را كه توفيق ترجمهء تا پايان اين جلد را كه جلد پانزدهم از شرح نهج البلاغه است به اين ذره ارزانى فرمود و سپاس ديگر آن است كه پايان اين جلد به نام نامى و شرف سامى سلطان سرير ارتضاء حضرت امام على بن موسى الرضا ، صلوات الله عليه و على آبائه المعصومين و ابنائه المنتجبين ، شايستهء عنوان « ختِامهُُ مِسْكٌ » گرديد .
اميدوارم عنايت آن حضرت كه « امام رؤف » و « غوث الامة و غياثها » است شامل حال همهء مسلمانان واقعى و شيعيان مخلص گردد و به پايمردى آن امام معصوم رحمت خداوند اين بنده ناتوان و پدر و مادر و وابستگانش را فرا گيرد . بمنه و كرمه .
محمود مهدوى دامغانى مشهد ، سحرگاه جمعه نوزدهم رمضان المبارك 1411 ق ، شانزدهم فروردين 1370 و پنجم آوريل 1991
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 424
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٤٢٤