احتياج را از طرف شما به فقراء و نيازمندان صدقه خواهم داد ، زيرا خود مورد صدقه ديگران نيستم .
( 1 ) حضرت رضا عليه السلام پس از استماع سخنان اين مرد از جاى خود حركت فرمودند و به يكى از اطاقهاى منزل رفتند ، پس از مدتى بازگشتند و دست خود را از لاى درب اطاق بيرون كردند و بطورى كه آن مرد صورت حضرت رضا را نديدند ، و امام عليه السلام مبلغ دويست دينار به آن مرد محتاج مرحمت فرمودند و گفتند : از اين مبلغ نيازمنديهاى خود را رفع كن ، و زاد و توشه بين راه فراهم گردان ، و از طرف من هم انفاق نكن ، و اينك از خانه بيرون رو تا همديگر را مشاهده نكنيم .
هنگامى كه آن شخص از منزل حضرت رضا عليه السلام خارج شد از آن جناب پرسيدند چرا با اين مرد چنين رفتار كرديد .
فرمودند : خواستم وى صورت مرا نه بيند ، و من هم ذلت سؤال را در چهرهء او مشاهده نكنم ، آيا نشنيدهايد كه حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله فرمود :
كسى كه نيكى را بپوشاند مانند اين است كه هفتاد عمل نيك را انجام داده است و كسى كه بديها را علنى انجام دهد رسوا ميگردد ، و كسى كه اعمال بد را پنهانى انجام دهد خداوند آن اعمال زشت را خواهد بخشيد آيا نشنيدهاى كه شاعر گفته :
متى آته يوما اطالب حاجة * رجعت الى أهلى و وجهى بمائه