روايت كرده كه آن جناب در تفسير آيه شريفه
وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ
فرمود : ( 1 ) توكل داراى چند مرتبه است :
نخست اينكه هر كارى متوجه تو شد اعتماد و اطمينان خود را از دست ندهى و از آنچه برايت پيش آمد راضى باش ، و بدان آنچه برايت پيش آمده خير است .
بر خداوند در كارهاى خود توكل داشته باش و همه امورت را به او واگذار ، و يكى از موارد توكل واگذاردن كارهائى كه از عواقب آن اطلاعى در دست نيست مىباشد ، و بايد با توكل بر خداوند دنبال همه كارهاى نيك را گرفت و از وى كمك و استعانت خواست تا در آن كارها پيروز و موفق شد .
( 2 ) از سوره ملك
( 3 ) 117 - فضالة بن ايوب گويد : از حضرت رضا عليه السلام تفسير آيه شريفه
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ
پرسيده شد .
فرمود : مقصود از « مائكم » ائمه اطهار عليهم السلام هستند كه ابواب خداوند بين او و خلقش ميباشند « و ماء معين » هم علم امامت است .
( 4 ) از سوره قلم
( 5 ) 118 - حسن بن سعيد از حضرت رضا عليه السلام روايت كرده كه آن جناب در تفسير آيه
يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ ساقٍ وَ يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ
فرمود :
حجابى از نور بالا ميرود و اهل ايمان در اين هنگام به سجده مىآيند ، و ليكن