( 1 ) موضوع امامت از امام دين است كه دين بوسيله آن كامل ميگردد .
حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله قبل از اينكه از جهان رخت بربندد معالم دين را براى مردم روشن كرد و راه آنها را واضح و روشن بازگذاشت و مسلمانان به طرق حق راهنمائى شدند .
رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله على بن ابى طالب عليه السلام را براى مسلمانان پيشوا و راهنما قرار داد ، و هر چه امت به آن نياز داشتند براى آنان بيان كرد .
هر كس گمان كند كه خداوند دين خود را تكميل نكرده است ، كتاب خدا را انكار نموده ، و هر كس كتاب خدا را انكار كند كافر است .
آيا اين مردم قدر امام را ميدانند و موقعيت امامت را در ميان امت ميدانند ، كه تا در مورد انتخاب امام ، اختيار داشته باشند .
امامت به اندازهاى مقامش بلند ، و جايگاهش رفيع و عميق است كه عقول مردم حقيقت و كنه آن را درك نميكند ، و با رأى و نظريات خود نميتوانند اهميت امامت را درك كنند ، و يا با اختيار و انتخاب خود امامى را برگزينند .
امامت مقامى است كه ابراهيم خليل عليه السلام از طرف خداوند به آن مقام برگزيده شد ، و اين مقامى بود كه بعد از نبوت و خلت به آن حضرت تفويض گرديد .
مقام امامت كه سومين مقام حضرت ابراهيم بود از طرف پروردگار به وى تفويض شد ، و اين خود فضيلتى بود كه ابراهيم ( ع ) به آن مشرف گرديد .
خداوند متعال در قرآن مجيد ميفرمايد :
إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً
.
حضرت ابراهيم عليه السلام از روى خوشحالى گفت .
خداوندا فرزندان مرا نيز امام و رهبر قرار بده .
خداوند در پاسخ او فرمود :
لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ
.