حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله هر گاه لشكرى به طرفى ميفرستاد ، فرماندهى براى لشكر معين ميكرد ، و سپس يكى از افراد مورد اعتماد خود را با او همراه مينمود تا از حالات وى جستجو كرده و اعمال او را در مورد نظر قرار دهد .
( 1 ) 29 - معمر بن خلاف از حضرت رضا عليه السلام روايت كرده كه فرمود :
حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله هر گاه صبح ميكرد به اصحاب خود ميفرمود آيا بشارت دهندهاى هست ! .
مقصودش از « مبشرات » رؤياهاى صادقه بود يعنى كسى خوابى ديده كه از او بتوان استنباط خيرى كرد .
( 2 ) 30 - موسى بن عمر بن بزيع گويد : خدمت حضرت رضا عليه السلام عرض كردم : مردم روايت ميكنند كه حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله هر گاه از راهى عبور ميكردند و به جايى ميرفتند در مراجعت از راه ديگر برميگشتند ، آيا همين طور است و پيغمبر چنين ميكرد ؟ .
فرمود : آرى من هم همين كار را ميكنم ، سپس فرمود : اين كار روزى را زياد مىكند .
( 3 ) 31 - محمد بن يعقوب نهشلى از حضرت رضا و او از پدرانش از حضرت رسول عليهم السلام روايت كرده است كه خداوند متعال فرمود :
منم خدائى كه جز من خدائى نيست ، مخلوقات را به نيروى خود آفريدم ، و از ميان آنها پيغمبران خود را انتخاب كردم ، و از ميان همه پيغمبران دوست برگزيده و خليل خود محمد صلى اللَّه عليه و آله را برگزيدم ، و او را به طرف مردم بعنوان رسالت فرستادم .
على بن ابى طالب را برگزيدم و او را به عنوان برادر ، وصى ، و وزير براى او
اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 299
مساهمون: عزيز الله عطاردى
ص٢٩٩