( 1 ) زيرا اگر اين طور گفته شود معنى آن چنينست كه قدرت را چيزى غير از خداوند فرض كنى ، و قدرت را وسيلهاى براى آفرينش موجودات بدانى ، و اين عقيده شرك است .
و اگر بگوئى كه خداوند به قدرت ذاتى خود ، موجودات و كائنات را خلق كرد در اين صورت قدرت را جزء ذات حق دانستهاى ، و پروردگار را مقتدر و صاحب قدرت وصف كردهاى ، خداوندى كه هرگز ضعيف و ناتوان نيست و به غير خود نيازى ندارد .
( 2 ) 22 - حسين بن بشار گويد از حضرت رضا عليه السلام پرسيدم آيا خداوند به حوادثى كه واقع نشده است علم دارد ، و يا فقط گذشتهها را ميداند ؟ .
امام عليه السلام فرمود خداوند متعال عالم به اشياء است قبل از اينكه اشياء به وجود آيند ، خداوند متعال فرموده است
إِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
و همچنين به اهل جهنم فرمود
وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ
.
خداوند متعال ميداند اگر آنها را به دنيا برگرداند مردم بار ديگر دنبال منهيات خواهند رفت و به فرشتگان هنگامى كه گفتند
أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ قالَ إِنِّي أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ
.
پس بنا بر اين علم خداوند به اشياء سبقت دارد و قبل از وجود شىء علم به آن دارد ، خداوند بسيار بزرگ است و همواره شنوا و دانا و بينا است .
( 3 ) 23 - محمد بن عبيد گويد : خدمت حضرت رضا عليه السلام رسيدم فرمودند :
به عباس بگوئيد از سخن گفتن در مباحث توحيد و غير آن خوددارى كند ، و با مردم طبق معرفت آنها و درك آنها سخن گويد ، و از مطالبى كه قابل فهم جامعه نيست و مورد انكار آنان قرار ميگيرد خوددارى كند .
و هر گاه از تو از توحيد پرسيدند ، همانطور كه خداوند فرموده است بيان كن .