( 1 ) مرد زنديق گفت : پس حالا كه خداوند با يكى از محسوسات شناخته نميگردد پس اين چنين خدائى وجود ندارد .
حضرت رضا ( ع ) فرمود : واى بر تو اكنون كه حواس ظاهرى تو از درك وجود پروردگار ناتوان است انكار وجود مبدء متعال را ميكنى ، ما هر گاه از نظر ظاهر نتوانيم وجود او را درك كنيم يقين مىكنيم كه او خداوند ما است و بر خلاف همه اشياء مىباشد .
مرد كافر گفت : پس خداوند كجا است ؟
حضرت رضا ( ع ) فرمود : پس شما خبر دهيد كه در چه وقتى نبوده تا من به شما بگويم در چه وقت بوده است ؟
سائل گفت : دليل بر اين مطلب كه خداوند در همه زمانها بوده چيست ؟
امام ( ع ) فرمود : من هنگامى كه به بدن خود مىنگرم ، توانائى ندارم كه در طول و عرض بدنم زياد و يا كم كنم ، و يا مكروهات را از بدن خود دفع كرده و جلب منفعت كنم .
در اين هنگام درك كردم كه براى اين بدن يك سازنده هست و با علم و قدرت اين بدن ساخته شده است ، علاوه بر بدن انسان گردش فلك با قدرت خداوند انجام مىگيرد ، و ابرها و جريان بادها و طوفانها و گردش آفتاب و ماه و ستارگان و ساير موجودات آسمانى و زمينى و دريايى همه در پرتو عنايات و توجهات پروردگار حركت ميكنند و به زندگى خود ادامه ميدهند .
از اين رو يقين كردم كه براى كائنات آفرينندهاى هست كه همه اين موجودات را پديد آورده است .
( 2 ) 2 - حسين بن خالد گويد : مردى از حضرت رضا ( ع ) پرسيد : اى فرزند
اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 262
مساهمون: عزيز الله عطاردى
ص٢٦٢