حق او بر ما و همه مسلمين واجب شده است .
( 1 ) باب دوم در بيان مقام و موقعيت اجتماعى اوست ، كارهائى كه وى تاكنون انجام داده و تصميماتى كه اتخاذ كرده مورد رضايت مىباشد و اشكالى بر او وارد نيست و اگر كارهائى انجام نداده و يا صلاح ندانسته بعضى امور را انجام دهد بر وى ايرادى نيست .
فضل بن سهل و برادرش حسن حق دارند هر كسى نسبت به آنها و ما ظلمى و ستمى روا دارد از او انتقام بگيرند ، تا كسى در تعدى به آنها طمع نورزند و از آنان نافرمانى نكند ، و بين ما و آنها با مكر و حيله فاصله ايجاد ننمايد .
باب سوم در بيان بخشش ما به اوست از هر چه كه دوست دارد ، چون فضل ابن سهل طالب ثواب آخرت بود ما اموالى به او عطا كرديم ، تا كسانى كه در مورد او به شك افتاده بودند موقعيت او را دريابند .
لازم بود كه ما او را معزز و گرامى بداريم ، و او را با برادرش از هر گزندى باز بداريم همانطور كه خود را نگاه ميداريم ، و احتياط در هر امرى از امور دين و دنيا لازم است .
و اين است نسخه كتاب « حباء و شرط » كه عبد اللَّه مامون امير المؤمنين و وليعهدش على بن موسى الرضا براى ذو الرياستين فضل بن سهل نوشتند ، و اين نامه روز دوشنبه هفتم ماه رمضان سال 201 نوشته شد ، و در همين روز خداوند دولت امير المؤمنين مامون را با انتخاب على بن موسى بعنوان وليعهدى تمام كرد ، و مردم لباس سبز پوشيدند و مامون بر دشمنانش غالب شد و به آرزوى خود رسيد .
ما خواستيم اعمال تو را پاداش دهيم و چون حق خدا و رسول و حق امير المؤمنين و وليعهدش را اداء كردى و به بنى هاشم خدمت نمودى از اين رو اعمال و افعالت را
اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 125
مساهمون: عزيز الله عطاردى
ص١٢٥