احسان بزرگت شتافتم ؛ و ازتو مىطلبم كه بر محمد وخاندان پاكش درود فرستى و روزيم را به [ عنايت ] ايشان بسيار كنى و خوشيم را به ايشان برقرار و زيارتم را از [ عنايت ] ايشان پذيرفته و زندگيم را با [ حضور ] ايشان پاكيزه كنى و مرا تا مرتبت اكرام شدگان برسانى ، و از آنان قرارم دهى كه از زيارت شهادتگاه دوستانت ديگرگونه شوند و رستگار و حاجتروا و درخور بخشايش گناهان و پوشش كاستىها و زدودن غمها .
كه تو اهل تقوا و اهل بخشايشى .
و آنچه گاهِ وداع گويند :
به خدا مىسپارمت و از او خواهم كه نگاهت دارد و سلامت مىرسانم . به خداى و پيامبرش و كتابش و آنچه از نزد خداى آمده است ايمان داريم . پس بارخدايا ما را در شاهدان بنگار . خدايا اين را آخرين بارى نكن كه به ديدار قبر پسر برادر پيامبرت - صلّىاللَّه عليه وآله - مىآيم . و ديدارش را تا هر گاه كه باشم روزيم كن . و بااو و با پدرانش در بهشت محشورم كن و ميان من و او و پيامبرت و اوليائت آشنايى بينداز . بار خدايا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و بر ايمان به خودت و بر تصديق پيامبرت و ولايت علىبن ابىطالب و امامان زادهء او - عليهم السلام - بميرانم و بر بيزارى از دشمنشان . بار آفريدگارِمن ! هان كه من بدين راضى شدم . و خداى بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستد .
نمونه هاى ايثار 1 - حضرت ابو الفضل العباس ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 52
مساهمون: عليانى
ص٥٢