يغيب عن شيعته و اوليائه غيبة لا يثبت فيها على القول بإمامته إلّا من امتحن اللّه قلبه للإيمان ، قال جابر : فقلت له ! يا رسول اللّه ! فهل تنتفع الشيعة به فى غيبته ؟ فقال صلّى اللّه عليه و آله و سلّم :
إي و الّذى بعثنى بالنبوّة ، إنّهم ليستضيئون بنوره ، و ينتفعون بولايته فى غيبته ، كانتفاع الناس بالشمس ، و إن تجلّلها سحاب ، يا جابر ! هذا من مكنون سرّ اللّه ، و مخزون علمه ، فاكتمه إلّا عن أهله . . . . إلى آخر الحديث .
ترجمهء [ حديث پنجم ] :
به سند مسطور مروى است كه : جابر بن يزيد جعفى گفت : شنيدم از جابر بن عبد اللّه انصارى ، كه مىگفت كه : در آن هنگام كه حضرت ملك علّام فرو فرستاد به نبىّ خود ( يعنى : سيّد انام ) - عليه و آله الصّلاة و السّلام - آيهء :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ
« 1 » را ، گفتم : يا رسول اللّه ! ما خدا و رسول را شناختهايم ، اولو الامر كيستند كه قرين گردانيده است حضرت اللّه تعالى طاعت ايشان را به طاعت تو ؟ آن حضرت فرمود كه : ايشان خليفههاى منند ، و امامان مسلمانانند بعد از من ، اوّل ايشان على بن ابى طالب است ، بعد از آن حسن ، پس حسين ، پس على بن الحسين ، بعد از آن ، محمّد بن على كه معروف است در تورات به باقر ، و زود باشد كه تو او را ببينى ، اى جابر ! چون او را ببينى بايد كه بخوانى او را از من سلام ( يعنى كه : سلام من به او برسانى ) بعد از آن صادق جعفر بن محمّد ، بعد از آن موسى بن جعفر ، بعد از آن على بن موسى ، پس محمّد بن على ، پس على بن محمّد ، بعد از آن حسن بن على ، بعد از آن هم نام من و هم كنيت من ، حجّت خدا در زمين خدا ، و بقيّهء خدا در ميان بندگان خدا ، پسر حسن بن على كه بگشايد خداى تعالى به دست او مشارق و مغارب زمين را ، و غايب شود از شيعه و دوستان خود ، غايب شدنى كه ثابت
هامش
( 1 ) . سورهء نساء آيهء 59 .