اندك مقايسه ، مىتوان به خلاف آن پى برد . اللهوف يكى از منابع اين كتاب است كه در جاهاى مختلف از آن نام برده شده است .
بحار الأنوار ، مناقب ابن شهرآشوب ، مقاتل الطالبيين أبو الفرج أصفهاني ومقتل أبى مخنف از منابع ومآخذى هستند كه مؤلف از آنها در چند جاى كتاب خود ياد كرده است . جالب اينكه تمام اين منابع ، قديمى واز مؤلفين بزرگ شيعه است . ما نيز جهت استوار كردن بيشتر اين اثر گرانقدر ، منابع معتبر ديگرى همچون تاريخ طبري ، تجارب الأمم أبو على مسكويه ، الفتوح ابن اعثم كوفي ، عقد الفريد ابن عبد ربّه ، ارشاد شيخ مفيد .
الكامل في التاريخ ابن أثير ، مقتل الحسين خوارزمي و . . . آورديم .
روش تصحيح
همانگونه كه گفته شد ، نسخهء أساس ما ، همان نسخهء چاپ سنگى بود كه موارد ساقطشدهء آن با نسخهء خطى كتابخانه سلطنتى مقابله شد .
مؤلف در شيوهء نگارش ورسم الخط ، از سبك ونيز رسم الخط رايج زمان خود بهره برده است .
1 . تغييرات انجام شده در اين كتاب ، جهت يكدست شدن با رسم الخط امروزين به قرار ذيل است :
پارهء - ( به اينگونه نوشته شد ) پارهاى
خيمها - خيمهها
جامها - جامهها
ترا - تو را
نماز گذارد - نمازگزارد ( چون گذاردن به معناى نهادن وگزاردن به معناى انجام دادن است . البتة اين شيوه در متون گذشته ديده مىشود ، ولى در فرهنگهاى لغت به