دوران حمل
معروف اين است كه نور وجود آن حضرت ، در ايّام تشريق « 1 » در رحم پاك « آمنه » قرار گرفت . « 2 » ولى اين مطلب با آن چه ميان عموم مورخان مشهور است - كه ميلاد آن حضرت در ماه « ربيع الاول » بوده است - سازگار نيست ، زيرا در اين صورت ، بايد دوران حمل « آمنه » را ، سه ماه و يا يك سال و سه ماه بدانيم و اين خود از موازين عادى بيرون است و كسى هم آن را از خصايص پيامبر نشمرده است . « 3 »
محقق بزرگ ، شهيد ثانى ( 911 - 966 ) اشكال مزبور را چنين حل كرده است :
فرزندان اسماعيل به پيروى از نياكان خود ، مراسم حج را در « ذى الحجّه » انجام مىدادند ، ولى بعدا به عللى به اين فكر افتادند كه مراسم حج را هر دو سال در يك ماه انجام دهند ، يعنى دو سال در ذى الحجّه و دو سال در محرم و به همين ترتيب .
بنابراين ، با گذشتن 24 سال ، دو مرتبه ايام حج به جاى خود بازمىگردد و رسم اعراب بر همين جارى بود تا اين كه در سال دهم هجرت كه براى اولين بار ، ايام حج با ذى الحجّه تصادف كرده بود ، پيامبر گرامى با القاى خطبهاى ، از هر گونه تغيير اكيدا جلوگيرى فرمود و ماه ذى الحجّه را ماه حج معرفى كرد « 4 » و اين آيه در خصوص جلوگيرى از تأخير ماههاى حرام كه رسم عرب جاهلى بود نازل گرديده است :
إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عاماً وَ يُحَرِّمُونَهُ عاماً
« 5 » ؛ تغيير دادن ماههاى حرام نشانهء فزونى كفر است . كسانى كه كافرند با آن گمراه مىشوند ، يك سال آن را حلال مىشمارند و يك سال حرام .
هامش
( 1 ) . يازدهم ، دوازدهم و سيزدهم از ماه حج را ايام تشريق مىنامند .
( 2 ) . كافى ، ج 1 ، ص 439 .
( 3 ) . فقط طريحى در مجمع البحرين ، در مادهء « شرق » ، به صورت قولى كه گويندهء آن معلوم نيست ، آن را نقل كرده است .
( 4 ) . رسول گرامى ، اين حقيقت را با جملهء زير بيان فرمود : و إنّ الزمان قد استدار كهيئته يوم خلق السماوات و الأرض :
زمان به نقطهاى كه از آنجا آغاز شده بود بازگشت ؛ روزى كه خدا آسمانها و زمين را آفريد .
( 5 ) . توبه ( 9 ) آيه 37 .