سنان بن انس
از جنايتكاران جنگى در كربلا ، كه در سپاه عمر سعد بود و آخرين لحظه ، او نيزهاى بر امام حسين « ع » زد و آن حضرت از اسب بر زمين افتاد . به نقل بيشتر مورّخان ، او سر مقدّس امام حسين « ع » را از پيكر جدا كرد و بر نيزه افراشت ( برخى هم شمر يا خولى را گفتهاند ) . « 1 » بعدها نيز بخاطر همين جنايت ، از ابن زياد جايزه مىطلبيد .
سنج
نام يكى از ابزارى كه به صورت يك جفت صفحهء گرد مسين يا برنجى يا رويين ، با دستگيرهيى در قسمت بيرونى است و در دستههاى عزادارى و زنجير زنى به هم مىزنند و با صدا و آهنگ شور آفرين آن ، به نوحهخوانى مىپردازند . « صنج » هم گفته شده است .
سنگابخانه
محلّى كه يك يا چند ظرف بزرگ سنگى براى نوشيدن آب سرد ، در ايّام عزادارى سيد الشهدا « ع » در آن نهاده مىشد و سقّاها ، آمادهء آب دادن به عزاداران و هيئتهاى سينهزنى بودند . معمولا در محوّطهاى بود كه روى آن چادر مىزدند و اطرافش را با پارچهء سياه و كتيبههاى مخصوص و عكس و شمايل مىپوشاندند و در آنجا نگهبان و شبخواب مىگذاشتند . سنگاب ، ظرف سنگى بزرگى بود كه مقدار زيادى آب مىگرفت و از يك پاره سنگ تراشيده مىشد و در مسجدها و تكايا براى آشاميدن يا وضو گرفتن مىگذاشتند .
دهخدا مىنويسد : « ظرف بزرگ از سنگ تراشيده كه يك كر و بيشتر آب گيرد و در مساجد و امامزادهها نهند . » « 2 »
- سقّايى
سنگباران
از شيوههاى سپاه كوفه در مقابله با حماسه آفرينيهاى ياران شجاع امام ، استفاده از سنگباران بود . وقتى در نبرد تن به تن ، سپاه كوفه پياپى تلفات مىداد ، چندين نوبت عمر سعد و فرماندهان ديگر ، سربازان خود را از رويارويى انفرادى منع كردند و دستور دادند كه سنگباران كنند و اين را تنها راه مقابله با دلاوران عاشورايى مىدانستند : « و الله لو لم
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 55 و 56 .
( 2 ) - لغتنامه ، دهخدا .