الثالثة : لو شك في شيء من افعال الوضوء و هو على حالة آتى به و بما بعده و لو انصرف لم يلتفت .
الباب الثالث : في الغسل
شرح
دارد كه آيا در اين فاصله حدثى از او سر زده و وضوى او باطل شده يا خير بايد بنا را بر طهارت بگذارد يعنى بگويد ان شاء اللَّه وضو دارم پس نيازى به وضوى جديد نداشته و مىتواند وارد نماز شود [ آقايان فقهاء نام اين بناگذارى را استصحاب مىگذارند كه اركان آن عبارتست از يقين سابق و شك لاحق و مدارك آن عبارتست از اخبار فراوانى كه مىگويد : لا تنقض اليقين بالشك و شرائط و اقسام آن به تفصيل در كتب اصوليه بيان شده است و ما در شرح اصول فقه ج 4 ذكر نمودهايم جويندگان به آنجا مراجعه كنند ] .
مسأله سوّم : اگر شخص مكلّف در كارى از كارهاى وضو شك كند كه آيا انجام داده يا نه اينجا دو صورت دارد :
1 - اگر هنوز مشغول وضو ساختن است و از وضو فارغ نشده بايد برگردد و آن امر مشكوك را انجام دهد و دوباره از همانجا به وضوى خود ادامه دهد [ مثلًا مشغول مسح سر است ناگهان شك كرد كه آيا زير انگشترى يا ساعتى كه در دست راستم بود آب وضو رسيد يا نه ، بايد برگردد از همانجا شروع كند ، سپس دست چپ را بشويد سپس مسح كند ] .
2 - و اگر پس از فراغت از وضو چنين شكى پيدا كند به شك خود اعتنا نكند [ به قول فقهاء شك بعد از تجاوز از محلّ چه در وضو و چه در نماز قابل اعتنا نيست و از قاعدهء تجاوز كه متّخذ از روايات است بايد استفاده كرد ] .