تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 36
و استدامتها حكماً حتى يفرغ و غسل الوجه من قصاص الشعر الى محاذى شعر الذقن طولًا و ما اشتملت عليه الابهام و الوسطى عرضاً [ نكته : استمرار نيّت در عمل بر دو قسم است : 1 - استدامهء حقيقى : آنست كه خود نيّت وضو لحظه به لحظه به ذهن انسان خطور كند و على الدوام متذكّر نيّت باشد كه كارى بس دشوار است . 2 - استدامهء حكمى : آنست كه لازم نيست همان نيت اوليه لحظه به لحظه در خاطرش بگذرد ولى حكم آن نيت بايد مستدام باشد يعنى نيت جديدى بر خلاف نيت قبل پيدا نكند و گرنه عمل باطل مىشود حال فقهاء عموماً استدامه نيت را معتبر مىدانند ولى استدامه حكمى نه حقيقى و منظور علّامه ره از استدامة حكمها همين است ] . 3 - شستن صورت : دوّمين واجب در وضو عبارتست از اينكه : پس از نيت بلا فاصله بايد صورت را به نيت وضو بشويد كه از نظر درازا بايد از رستنگاه موى سر تا محاذى موهاى چانه بشويد و از نظر پهنا بايد مقدارى از صورت را كه انگشت شصت و انگشت وسطى بر آن احاطه كرده و آن را دربر مىگيرد بشويد . [ دو نكته : 1 - بايد مقدار بسيار كمى از زائد بر مقدار واجب را بشويد تا يقين كند كه مقدار واجب شسته شده كه اين را اصطلاحاً مقدّمه علميه گويند يعنى علم مىآورد به امتثال اصل واجب . 2 - در شستن صورت چه از حيث طول و چه عرض ملاك افراد مستوى الخلقه هستند نه افراد خارق العادة . پس اگر كسى تا نصف سر مو ندارد لازم نيست تمام آن قسمتها را بشويد و نيز اگر كسى تا نزديك ابروانش موى سر دارد بايد از قدرى فراتر شروع كند . نيز اگر كسى تا نزديك انگشتان ابهام و وسطاى او خيلى دراز بوده و گوش تا گوش او را فرامىگيرد شستن تمام آن مقدار واجب نيست و نيز اگر كسى صورت خيلى