مصاديق آن ) همين انفاق ( و رسيدگى ) بر اسبها ( ى جنگى ) است ، انفاقى كه شخص ، در پنهان و آشكار انجام مىدهد .
حكم اسير
1 ] - 69 - از امام حسين عليه السّلام روايت شده كه فرمود : « آزاد نمودن اسير مسلمان ، بر عهده مردم آن سرزمينى است كه او بر روى آن ( با دشمنان اسلام ) پيكار نموده است » « 1 » .
1 ] - 70 - سفيان بن عيينه ، از عبد اللّه شريك ، از بشر بن غالب نقل مىكند كه گفت : شنيدم ابن زبير از امام حسين عليه السّلام مىپرسد : اى ابا عبد اللّه ! آزاد نمودن اسير بر عهده چه كسانى است ؟
فرمود : « بر عهدهء مردمى كه او آنان را يارى نموده است » ، « 2 » و شايد فرمود : « او همراه آنان پيكار نموده است » « 3 » سفيان ( در توضيح اين جمله ) گفت : يعنى او با اهل ذمّه پيكار مىكند ، پس ( وقتى اسير شد ) از ( درآمد ) جزيه اهل ذمّه آزاد مىشود .
بشر بن غالب گويد : و شنيدم مىپرسد : اى ابا عبد اللّه ! عطاء كودك ( و سپردن مال او به او ) چه زمانى واجب است ؟ فرمود : « هرگاه عمرش فزونى يافت ( و به رشد رسيد ) عطاء و رزق او واجب است » . « 4 » و پرسيد : آيا ايستاده نوشيدن چگونه است ؟ حضرت عليه السّلام ، شتر خود را طلبيد پس دوشيده شد ، و « امام عليه السّلام از آن شير ، ايستاده نوشيد و ( بقيه را ) به او داد ( تا بياشامد ) » « 5 » .
و ( چه بسا ) گوسفندى از خود را به دامگاهى مىبست و در حالى كه ما با او راه مىرفتيم از شير آن به ما اطعام مىفرمود .
هامش
( 1 ) فكاك الأسير المسلم على أهل الأرض الّتي قاتل عليها .
( 2 ) على القوم الّذين أعانهم .
( 3 ) قاتل معهم .
( 4 ) إذا استملى وجب عطاؤه و رزقه .
( 5 ) بلقحة له فحلبت و شرب قائما ، و ناوله .