تو را ( اى پيغمبر خاتم ) بر اين امّت به گواهى خواهيم » ، « 1 » مىرسيد مىگريست ، پس بنگريد به « گواهى دهنده » كه چگونه ( از اهوال قيامت در هراس است و ) مىگريد در حالى كه « گواهىدادهشدهها » ( از روى نادانى ) مىخندند ، به خدا سوگند اگر بىخبرى و جهالت نبود هيچ دندانى از خنده نمايان نمىشد ، چگونه بخندد كسى كه صبح و شب مىكند امّا مالك خودش نيست و نمىداند ( در آينده ) چه بر سر او مىآيد آيا نعمتش گرفته مىشود ؟ يا درد و رنجى بر او فرود مىآيد ؟ يا مرگ ناگهانى او را مىگيرد در حالى كه پيش روى او روزى است كه نوزادان را پير مىسازد ، كودكان فرتوت مىشوند و بزرگسالان از خود بى خود مىگردند ، ( در آن روز ) مادران باردار ( از شدّت هراس ) بار خود مىنهند و عظمت هول آن ، آنچنان است كه پنجاه هزار سال طول مىكشد ، « حقا كه ما از آن خداييم و همگى به سوى او برمىگرديم » « 2 » . بار الها ! در برابر هول و هراس آن روز ما را يارى فرما ، در آن روز ما را مهربانى كن و در آن رحمت فراگير خود كه همه چيز را در بر گرفته است غريق فرما و ما را از رحمت و روح و ريحانت نااميد مساز ، غضب خود را بر ما روا مدار و ما را در جمع پيامبر خود : محمّد و دودمان پاك او - كه صلوات تو بر او و بر همهء آنان باد - محشور فرما .
سرانجام منكران فضيلت على عليه السّلام
[ 576 ] - 14 - امام حسين عليه السّلام فرمود : « زاهد عابدى كه برترى على عليه السّلام را پس از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله بر همهء خلق انكار كند همچون شعلهء آتش روز تند باد مىشود و ديگر اعمال او همچون گياهان ( خشكيده ) پرز مىگردد اگر چه دل صحراها از آن آكنده شود و آن آتش در آن گياهان شعله مىافكند و آن تند باد آتشگون همه را فراگيرد و چيزى باقى نگذارد » « 3 » .
هامش
( 1 )فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداًنساء : 41 .
( 2 )إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ. بقره : 156 .
( 3 ) إنّ دفع الزّاهد العابد لفضل علىّ عليه السّلام على الخلق كلّهم بعد النّبيّ صلّى اللّه عليه و آله ، ليصير كشعلة نار فى يوم ريح عاصف ، و تصير سائر أعمال الدّافع لفضل علىّ عليه السّلام كالحلفاء و إن امتلات منه الصّحارى ، و اشتعلت :
فيها تلك النّار و تخشاها تلك الريح حتّى تأتى عليها كلّها فلا تبقى لها باقية .