حوادثى كه شما ياد كرديد شكوه نمودند ، آنان نيز خدمت امام حسين عليه السّلام رسيدند و همانها را بازگو كردند ، پس حضرت عليه السّلام فرمود : « به خدا سوگند ، بلا و فقر و كشته شدن ( در راه خدا ) به دوستداران ما با شتابتر از دويدن اسبان باركش و تندتر از سيلى كه به صمر خود سرازير گشته است روى مىآورد » « 1 » .
عرض كردم : صمر چيست ؟
فرمود : « نقطهء پايانى ( و قرارگاه ) سيل است ، ( پس ادامه داد : ) و اگر شما ( محبين و شيعيان صميمى ما ) در معرض ابتلائات قرار نمىگرفتيد ، مىديديم كه ديگر از ما ( كه در راه خدا اهل بلائيم ) نيستيد » « 2 » .
دشمنى با اهل بيت نبوّت عليهم السّلام ، نشانه نفاق است
[ 552 ] - 14 - عبد اللّه تميمى مىگويد : امام على بن موسى الرّضا عليهما السّلام برايم نقل فرمود : از امام موسى كاظم ، از امام جعفر صادق ، از امام محمّد باقر ، از امام زين العابدين ، از امام حسين عليهم السّلام كه فرمود : « در زمان رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ، ما منافقان را جز از راه دشمنى آنان با على و فرزندان على عليه السّلام نمىشناختيم » « 3 » .
قريش و اهل بيت عليهم السّلام
[ 553 ] - 15 - منذر بن جارود از كنار امام حسين عليه السّلام عبورش افتاد ، عرض كرد : اى فرزند پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله - خدا مرا فدايت سازد - حال شما چگونه است ؟
حضرت عليه السّلام فرمود : « عرب بر عجم مباهات مىكند كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله ( رسول خدا با آنان قرابت دارد و ) از آنان است و عجم هم آن را مىپذيرد ، امّا ما ( آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله ) صبح نمودهايم در حالى كه قريش ، فضيلت ( و مراتب قرابت ) ما را ( به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ) مىشناسند ولى به
هامش
( 1 ) و اللّه البلاء و الفقر و القتل أسرع إلى من أحبّنا من ركض البراذين ، و من السّيل إلى صمره .
( 2 ) منتهاه ، و لو لا أن تكونوا كذلك ، لرأينا أنّكم لستم منّا .
( 3 ) ما كنّا نعرف المنافقين على عهد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله إلّا ببغضهم عليّا و ولده عليه السّلام .