وجود دارد ، مربوط مىشود به جنبههاى خاصى از روانشناسى جامعهها در زمينهء ارزشيابيها در امور غيرمادى ، كه خود بحث فلسفى و انسانى عميقى است .
در اسلام واژهاى است كه قداست خاصى دارد . اگر كسى با مفاهيم اسلامى آشنا باشد و در عرف خاص اسلامى اين كلمه را تلقى كند احساس مىكند كه هالهاى از نور اين كلمه را فرا گرفته است و آن ، كلمهء « شهيد » است . اين كلمه در همهء عرفها توأم با قداست و عظمت است ، چيزى كه هست معيارها و ملاكها متفاوت است . ما فعلًا به مفهوم غير اسلامى آن كارى نداريم .
از نظر اسلام هركس به مقام و درجهء « شهادت » نائل آيد كه اسلام با معيارهاى خاص خودش او را « شهيد » بشناسد ، يعنى واقعاً در راه هدفهاى عالى اسلامى به انگيزهء برقرارى ارزشهاى واقعى بشرى كشته بشود ، به يكى از عالىترين و راقىترين درجات و مراتبى كه يك انسان ممكن است در سير صعودى خود نائل شود نائل مىگردد . از نوع تعبير و برداشت قرآن دربارهء شهدا و از تعبيراتى كه در احاديث و روايات اسلامى در اين زمينه وارد شده است مىتوان منطق اسلام را شناخت و علت قداست يافتن اين كلمه را در عرف مسلمانان دريافت .
به حق پيوستگى شهيد
قرآن كريم در مورد به حق پيوستگى شهيد مىفرمايد :
وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلوا فى سَبيلِ اللَّهِ امْواتاً بَلْ احْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقونَ .
گمان مبر آنان را كه در راه حق شهيد شدهاند مردهاند ؛ خير ، آنها زندگانى هستند نزد پروردگارشان و متنعم به انعامات او .
در اسلام وقتى كه مىخواهند مقام كسى يا كارى را بالا ببرند مىگويند مقام فلان شخص برابر است با مقام شهيد و يا فلان كار اجرش برابر است با اجر شهيد .
مثلا دربارهء طالب علم اگر واقعاً انگيزهاش حقيقتجويى و خدمت و تقرب به خدا باشد و علم را وسيلهء مطامع خود قرار ندهد ، مىگويند اگر كسى طالب علم باشد و در خلال دانشجويى و طلبگى بميرد شهيد از دنيا رفته است . اين تعبير ، قداست و علوّ مقام طالب علم را مىرساند . همچنين دربارهء كسى كه براى ادارهء عائلهاش خود