استفادهء امويها از الغاى عصبيت در اسلام
عقّاد مىگويد : از عجايب حيلههاى غريزهء انسانى براى بقاى خودش موضوع مبارزهء امويها با هاشمىها است كه به حكم اسلام - كه الغاى عصبيت كرده - با آنها احتجاج مىكردند و به همين وسيله خود را جلو انداختند .
جنگ تبليغاتى معاويه با علويين
عقّاد مىگويد ( ص 37 ) : معاويه مىدانست كه به مال و سلاح بر على عليه السلام و آل على غالب است و در شهرت و احساسات مردم ، مغلوب . براى اينكه جلب آل على كرده باشد ، هدايا و تحف زيادى براى آنها مىفرستاد و از مال مضايقه نمىكرد و براى اينكه سُمعه و عواطف را در مورد على از بين ببرد و حكومت على را در دلها زايل كند ، مبارزهء تبليغاتى و جنگ سرد مىكرد ، دستور مىداد در منابر و نمازها لعن كنند ، ولى اين قسمت بيشتر سبب تنفر مردم از خود او شد . جعل حديث هم يكى از وسايل تبليغاتى بود .
قصهء زينب بنت اسحاق
عقّاد مىگويد : اگر قصهء زينب دختر اسحاق كه بسيارى از مورخين نقل كردهاند راست باشد ، بر موجبات اختلاف بين حسين عليه السلام و يزيد يك علت ديگر هم افزوده شده .
تربيت هاشمى و اموى در جاهليّت
عقّاد مىگويد ( ص 49 ) : « كان بنو هاشم يعملون فى الرئاسة الدينيّة ، و بنو عبد شمس يعملون فى التّجارة أو الرّئاسة السّياسيّة و هما ما هما فى الجاهلية من الرّبا و المماكسة و الغبن و التّطفيف و التّزييف ، فلا عجب أن يختلفا هذا الاختلاف بين أخلاق الصّراحة و أخلاق المساومة ،