هدايت عامّه
اعتقاد به وحى و نبوّت ، از نوعى بينش دربارهء جهان و انسان ناشى مىشود يعنى اصل هدايت عامّه در سراسر هستى . اصل هدايت عامّه لازمهء جهانبينى توحيدى اسلامى است ، از اين رو اصل نبوّت لازمهء اين جهانبينى است . خداوند متعال به حكم اينكه واجب الوجود بالذّات است و واجب الوجود بالذّات ، واجب من جميع الجهات است ، فيّاض على الاطلاق است و به هر نوعى از انواع موجودات در حدّى كه براى آن موجود ممكن و شايسته است تفضّل و عنايت دارد و موجودات را در مسير كمالشان هدايت مىكند . اين هدايت ، شامل همهء موجودات است : از كوچكترين ذرّه گرفته تا بزرگترين ستاره و از پستترين موجود بيجان گرفته تا عالىترين و راقىترين جاندارها كه ما مىشناسيم يعنى انسان . از اينروست كه قرآن واژهء « وحى » را همچنانكه در مورد هدايت انسان به كار برده در مورد هدايت جمادات و نباتات و حيوانات به كار برده است .
هيچ موجودى در اين جهان ثابت و يكنواخت نيست ، دائما منزل و جايگاه عوض مىكند و به سوى مقصودى روان است .
از طرف ديگر همهء علامتها نشان مىدهد كه نوعى « ميل » و « كشش » در هر موجودى به سوى مقصدى كه به آن مقصد روان است وجود دارد ، يعنى موجودات با