شرح
3478712 خ 0 ( 19 ) خ رجال كشّى ، ص 527 ، ح 1009 .
7478712 خ 0 ( 20 ) خ همان ، ص 527 ، ح 1009 و ص 523 ، ح 1005 .
1578712 خ 0 ( 21 ) خ همان ، ص 522 ، ح 1004 و ص 527 ، ح 1010 .
5578712 خ 0 ( 22 ) خ همان ، ص 526 ، ح 1008 .
9578712 خ 0 ( 23 ) خ كتاب الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 213 - 214 .
0678712 خ 0 ( 24 ) خ رجال كشّى ، ص 525 - 526 ، ح 1007 .
1678712 خ 0 ( 25 ) خ همان ، ص 528 ، ح 1011 .
3678712 خ 0 ( 26 ) خ همان ، ص 527 ، ح 1009 .
4678712 خ 0 ( 27 ) خ نمونههاى ديگرى از اين نوع دستور العمل شديد بر عليه منحرفان توسط امامان شيعه عليه السّلام در تاريخ يافت مىشود . براى نمونه ، مىتوان به اين موارد اشاره نمود :
1 محمد بن بشير يكى از غلات و منحرفان عصر امام صادق ، كاظم و رضا عليهم السّلام بود . در عصر امام كاظم عليه السّلام ، امامت آن حضرت را منكر شد . او سخنان باطلى بر زبان راند ، و پيروانى گرد وى جمع شدند . وى منكر زكات و حجّ و ساير واجبات را منكر گشت و نكاح محارم و غلامان را تجويز كرد ! و معتقد به تناسخ بود ! بدين جهت ، وى توسط امام كاظم عليه السّلام مورد لعن واقع ، و خونش هدر اعلام شد . پس از شهادت امام كاظم عليه السّلام ، با انكار رحلت آن حضرت ، به جمع واقفه پيوست ؛ و حتى براى تأييد اين مذهب ، از طريق شعبده ، صورتى از آن جناب ساخته و حركت مىداد ! و چنين تصوير مىنمود كه امام كاظم عليه السّلام زنده است ! و خود را وصىّ آن جناب مىناميد ! وى در نهايت ، به نفرين امام صادق عليه السّلام ، امام كاظم عليه السّلام و امام رضا عليه السّلام ابتدا گرفتار انواع شكنجه شد ، و سپس كشته گرديد ؛ و ظاهرا حكومت عباسى اقدام به قتل وى نموده باشد . ر . ك : رجال كشّى ، ص 477 - 483 ، ح 906 - 909 .
2 ابو السمهرى و ابن ابى الزرقاء دو تن شياد بودند كه در عصر امام جواد عليه السّلام خود را داعيان از سوى امام عليه السّلام معرفى كرده و موجب گمراهى عدهاى شده بودند . از اينرو امام جواد عليه السّلام به « اسحاق انبارى » فرمود : « ابو السمهرى - كه لعنت خدا بر او باد - بر ما دروغ مىبندد ! و او و ابن ابى الزرقاء گمان مىكنند كه داعى به سوى مايند ! شما را شاهد مىگيرم كه من از آنان به خدا پناه برده و تبرّى