ولى با توجه به نقلى از كشّى كه حاكى از نامه تعزيت امام جواد عليه السّلام به وى به سبب رحلت پدرش مىباشد ، مىتوان مصاحبت وى با امام جواد عليه السّلام را استنتاج كرد ( ر . ك : رجال كشّى ، ص 511 ، ح 986 ) ؛ و با توجه به نقل مسعودى ( اثبات الوصية ، ص 247 ) مبنى بر اينكه وى نامه امام عسكرى عليه السّلام را به هنگامى كه حضرت در حبس معتمد بود رؤيت نموده است ، مصاحبت وى با امام عسكرى عليه السّلام ؛ و با توجه به اينكه در عصر غيبت صغرى به سال 293 ق ، وى در كنار كعبه ، حضرت مهدى عليه السّلام را به حدود 30 نفر از شيعيان حاضر در آنجا معرفى مىكند ، همزمانى وى با بخشى از عصر غيبت را مىتوان استنتاج نمود ( ر . ك : كتاب الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 157 - 158 ) .
شرح
1984712 خ 0 ( 350 ) خ رجال كشّى ، ص 579 ، ح 1088 .
1984712 خ 0 ( 351 ) خ همان ، ص 511 - 512 ، ح 988 .
1984712 خ 0 ( 352 ) خ همان ، ص 579 ، ح 1088 و ر . ك : تنقيح المقال ، ج 2 ، رقم 10311 .
3984712 خ 0 ( 353 ) خ ر . ك . تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم عليه السّلام ، ص 150 .
3984712 خ 0 ( 354 ) خ كمال الدين و تمام النعمة ، ص 488 ، ح 9 و الخرائج و الجرائح ، ج 2 ، ص 695 - 696 .
3984712 خ 0 ( 355 ) خ ر . ك : رجال كشّى ، ص 579 ، ح 1088 .
4984712 خ 0 ( 356 ) خ كمال الدين و تمام النعمة ، ص 443 ، ح 16 .
6984712 خ 0 ( 357 ) خ ايوانف در كتاب « اسماعيليان در تاريخ » ( ترجمه يعقوب آژند ، تهران : مولى ، 1363 ، ص 416 ) تشيع در آسياى مركزى و خراسان را به خصوص در قرن چهارم ، بسيار گسترده دانسته و شهرهاى بلخ و سمرقند و مرو را از مراكز اصلى تشيع دانسته است ؛ گرچه برخى از محققان اين كلام را حمل بر مبالغه نمودهاند . ( ر . ك : تاريخ تشيع در ايران از آغاز تا قرن هفتم هجرى ، رسول جعفريان ، ص 224 - 225 ) .
6984712 خ 0 ( 358 ) خ اسامى برخى از اين افراد از اين قرار است : ابو عبد اللّه بلخى ( كمال الدين و تمام النعمة ، ص 441 ؛ الخرائج و الجرائح ، ج 2 ، ص 718 ، 777 و 960 و مناقب آل ابى طالب ، ج 4 ، ص 239 ) ، آدم بن محمد بلخى ( همان ؛ و رجال علامه حلّى ، ص 207 و اعلام الورى ، ج 2 ، ص 250 ) ، نصر بن صباح بلخى ( كمال الدين و تمام النعمة ، ص 488 ، ح 9 و 10 ؛ ارشاد ، ص 352 و الخرائج و الجرائح ، ج 2 ، ص 695 . نام وى در اسناد بسيارى از روايات رجال كشى نيز آمده است ) ، احمد بن على بلخى ( رجال علامه حلّى ، ص 19 و