فصل سى وسوم در تأويل آيات كه مشتملند بر امام وامّت در شأن أئمة عليهم السّلام
وآن چند آية است أول :
وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
« 1 » يعنى : « بايد كه بوده باشند از شما امّتى وگروهى كه خوانند مردم را بسوى خير وامر كنند مردم را به نيكى ونهى كنند از بدى ، وايشانند رستگاران » .
علي بن إبراهيم روايت كرده است از حضرت باقر عليه السّلام كه : اين آية در شأن آل محمد عليهم السّلام است واتباع ايشان كه مردم را بسوى خير ودين حق مىخوانند وامر به معروف ونهى از منكر مىنمايند « 2 » .
وشيخ طبرسى رحمه اللّه روايت كرده كه : حضرت صادق عليه السّلام چنين مىخواندند : « ولتكن منكم أئمة » يعنى : بايد كه بوده باشد از شما امامان وپيشوايان كه اين أوصاف را داشته باشند « 3 » .
مترجم گويد كه : اگر در اين آية امّت باشد ، باز مراد أئمة خواهند بود .
دوم :
كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ
« 4 » يعنى : « بوديد شما بهتر امّتى كه بيرون آورده شدهاند براي مردم ، امر مىكنيد به
هامش
( 1 ) . سورهء آل عمران : 104 .
( 2 ) . تفسير قمى 1 / 108 - 109 .
( 3 ) . مجمع البيان 1 / 484 .
( 4 ) . سورهء آل عمران : 110 .