آيهء يازدهم :
وَقالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ
« 1 » يعنى : « گويند أهل بهشت : حمد وسپاس خداوندى را سزا است كه هدايت كرد ما را بسوى اين - يعنى بسوى بهشت ونعمتهاى آن ، يا بسوى عملي كه به سبب آن مستحقّ اينها شديم - ونبوديم كه مستحقّ اينها شويم وهدايت يابيم بسوى اينها اگر نه اين بود كه هدايت كرد ما را خداوند عالم » .
كلينى به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : چون روز قيامت شود بطلبند حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم وحضرت أمير المؤمنين وساير أئمة عليهم السّلام را پس بازدارند ايشان را براي حساب خلايق وشفاعت ايشان ، پس چون شيعيان ايشان را در آن مرتبهء عظيم مشاهده كنند شاد شوند وشكر كنند خدا را وگويند :
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا
يعنى : هدايت كرد ما را بسوى ولايت أمير المؤمنين وأئمة بعد از أو عليهم السّلام « 2 » .
آيهء دوازدهم :
وَمِمَّنْ هَدَيْنا وَاجْتَبَيْنا إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُ الرَّحْمنِ خَرُّوا سُجَّداً وَبُكِيًّا
« 3 » يعنى : « واز آنها كه هدايت كرديم وبرگزيديم ايشان را ، هرگاه خوانده شود بر ايشان آيات خداوند رحمان بر رو درافتند سجدهكنندگان وگريه كنندگان » .
طبرسى وابن شهرآشوب از حضرت امام زين العابدين عليه السّلام روايت كردهاند كه فرمود :
مراد از اين آية مائيم واين آية در مدح ماست « 4 » .
هامش
( 1 ) . سورهء أعراف : 43 .
( 2 ) . كافى 1 / 418 .
( 3 ) . سورهء مريم : 58 .
( 4 ) . مجمع البيان 3 / 519 ؛ مناقب ابن شهرآشوب 4 / 141 .