وزندگيش در آن وقت است كه خدا جدا مىكند طينت أو را از طينت كافر به قدرت خود .
وهمچنين حضرت عزت بيرون مىآورد مؤمن را در ولادت از ظلمت طينت كافر بعد از آنكه داخل در آن شده بود بسوى نور ، وبيرون مىآورد كافر را از نور كه طينت مؤمن باشد بسوى ظلمت كفر چنانچه مىفرمايد
لِيُنْذِرَ مَنْ كانَ حَيًّا وَيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكافِرِينَ
« 1 » يعنى : « فرستاد پيغمبر را كه بترساند كسى را كه زنده باشد - يعنى مؤمن باشد - وثابت شود وعيد عذاب بر كافران ، يا حجت ايشان تمام گردد » « 2 » .
وعياشى از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده در تفسير اين آية كه : مراد از ميت كسى است كه اين امر امامت ما را نداند ، وزنده شدن أو به معرفت امامت است ؛ ومراد از نور ، علي بن أبي طالب عليه السّلام است ؛ وآنكه مثلش آن است كه در ظلمات است ، اين خلقند كه چيزى نمىدانند وامام خود را نمىشناسند - وبه دست مبارك خود اشاره كرد بسوى ايشان - « 3 » . وابن شهرآشوب روايت نموده قريب به اين مضمون را .
وعلي بن إبراهيم گفته است :
أَ وَمَنْ كانَ مَيْتاً
يعنى جاهل باشد از حق ،
فَأَحْيَيْناهُ
يعنى أو را هدايت كنيم بسوى حق ،
وَجَعَلْنا لَهُ نُوراً
مراد به نور ، ولايت است ،
كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ
يعنى در ولايت ائمهء غير حق بوده باشند « 4 » .
آيهء رابعة عشر : حق تعالى از حضرت نوح عليه السّلام نقل كرده است
رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ وَلا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَباراً
« 5 » يعنى : « اى پروردگار من ! بيامرز مرا وپدر ومادر مرا وهر كه داخل خانهء من مىشود با ايمان ومردان مؤمن وزنان مؤمنه را وزياد مكن ظالمان را مگر هلاك » .
علي بن إبراهيم از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : مراد به بيت ، ولايت است
هامش
( 1 ) . سورهء يس : 70 .
( 2 ) . كافى 2 / 5 .
( 3 ) . تفسير عياشى 1 / 376 .
( 4 ) . تفسير قمى 1 / 215 - 216 .
( 5 ) . سورهء نوح : 28 .