آن است كه حقّ امام را مىشناسد ؛ و
سابِقٌ بِالْخَيْراتِ
امام است « 1 » .
ودر بصائر الدرجات به چهارده طريق معتبر روايت كرده كه : سابق به خيرات ، امام است « 2 » .
واز حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه :
الَّذِينَ اصْطَفَيْنا
آل محمد عليهم السّلاماند ؛ وسابق به خيرات امام است « 3 » .
واز حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده كه : اين آية در شأن ما نازل شده است ، وسابق به خيرات امام است « 4 » .
وبه سند ديگر از آن حضرت روايت نموده كه : سابق به خيرات امام است ، واين آية در شأن فرزندان على وفاطمه عليهما السّلام نازل شده است « 5 » .
ودر كشف الغمة از دلايل حميرى روايت كرده كه أبو هاشم جعفري گفت : سؤال كردم از حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام از تفسير اين آية ، فرمود كه : هر سه از آل محمدند ، و
ظالِمٌ لِنَفْسِهِ
آن است كه اقرار به امام نمىكند .
أبو هاشم گفت : پس آب از ديدهء من ريخت ودر خاطر خود گذرانيدم كه اين چه بزرگى است كه خدا به آل محمد داده است ؛ حضرت به اعجاز دانست كه اين معنى در خاطر من خطور كرده ، پس نظر كرد بسوى من وفرمود كه : امر امامت عظيمتر ورتبهء امام بزرگتر است از آنچه در خاطر گذرانيدى از عظمت شأن آل محمد ، پس حمد كن خدا را كه تو را متمسك به حبل ايشان گردانيده است ومعتقد به امامت ايشان نموده ، تو را در روز قيامت به نام ايشان خواهند طلبيد در وقتي كه هر گروهى را به نام امام خود بخوانند ، پس شاد باش اى أبو هاشم كه تو بر مذهب حقّى « 6 » .
هامش
( 1 ) . احتجاج 2 / 301 .
( 2 ) . بصائر الدرجات 44 - 47 .
( 3 ) . بصائر الدرجات 46 .
( 4 ) . بصائر الدرجات 46 .
( 5 ) . بصائر الدرجات 45 .
( 6 ) . كشف الغمة 3 / 215 ؛ خرايج 2 / 687 .