وكلينى به سند معتبر از امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : چون حضرت رسالت صلّى اللّه عليه وآله وسلّم رحلت فرمود نماز كردند بر أو جميع ملائكة ومهاجران وأنصار فوج فوج وأمير المؤمنين عليه السّلام فرمود كه : شنيدم از حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم كه در حالت صحت خود مىفرمود كه : اين آية در باب نماز بر من بعد از فوت من نازل شده است « 1 » .
وشيخ طوسي به سند صحيح از آن حضرت روايت كرده است كه : چون أمير المؤمنين عليه السّلام حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم را غسل داد جامه بر روى آن جناب افكند ودر ميان خانه گذاشت وهر گروهى كه داخل خانه مىشدند بر دور آن جناب مىايستادند وصلوات بر آن جناب مىفرستادند وبراي أو دعا مىكردند وبيرون مىرفتند پس گروهى ديگر داخل مىشدند ، چون همه از صلوات بر آن حضرت فارغ شدند أمير المؤمنين عليه السّلام داخل قبر آن جناب شد وفضل بن عباس را نيز با خود به قبر برد ، وچون آن جناب را بر روى دست خود گرفت كه داخل قبر كند در اين حال مردى از أنصار از بنى الخيلا كه أو را أوس بن خولى مىگفتند از بيرون خانه نگاه كرد وگفت : سوگند مىدهم شما را كه حقّ ما را قطع مكنيد وخدمتهاى ما را فراموش مكنيد وما را نيز از اين شرف بهرهاى بدهيد ؛ پس حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام أو را نيز طلبيد وداخل قبر كرد وأو در جنگ بدر حاضر شده بود .
راوي پرسيد كه : جنازهء آن جناب را در كجاى قبر گذاشتند ؟
حضرت فرمود كه : نزد پاى قبر گذاشتند واز آنجا داخل قبر كردند « 2 » .
ودر كتاب احتجاج وكتاب سليم بن قيس هلالي از سلمان روايت كرده است كه : چون حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام از غسل وكفن رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فارغ شد وداخل خانه كرد مرا وأبو ذر ومقداد وفاطمه وحسن وحسين عليهم السّلام را وخود پيش ايستاد وما در عقب آن جناب صف بستيم وبر آن حضرت نماز كرديم وعايشه در آن حجره بود ومطلع نشد بر
هامش
( 1 ) . كافى 1 / 451 .
( 2 ) . تهذيب الأحكام 1 / 296 .